magnificares
Apariencia
| magnificares | |
| pronunciación (AFI) | [maɣ̞nifiˈkaɾes] |
| silabación | mag-ni-fi-ca-res |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | a.ɾes |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú, vos) del futuro de subjuntivo de magnificar.
- Uso: anticuado