Ir al contenido

mandatum

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  mandátum
mandātum
clásico (AFI) /ˈman.da.tum/
eclesiástico (AFI) /ˈman.da.tum/
silabación man-da-tum
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rima an.da.tum

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo neutro

[editar]
1
Comisión, mandato, orden (obligación).

Forma adjetiva

[editar]
2
Forma del nominativo, acusativo y vocativo neutro singular de mandātus.
3
Forma del acusativo masculino singular de mandātus.

Forma verbal

[editar]
4
Supino de mandō.

Declinación

[editar]
Declinación de mandātum, mandātītipo: segunda declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.mandātum pl.mandāta
Genitivo sg.mandātī pl.mandātōrum
Dativo sg.mandātō pl.mandātīs
Acusativo sg.mandātum pl.mandāta
Ablativo sg.mandātō pl.mandātīs
Vocativo sg.mandātum pl.mandāta

Referencias y notas

[editar]