membrum
Apariencia
| membrum | |
| clásico (AFI) | /ˈmem.brum/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈmem.brum/ |
| silabación | mem-brum |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | em.brum |
Etimología
[editar]Del protoitálico *memsro-, y este del protoindoeuropeo *mēms-ro- ("parte del cuerpo", "parte carnosa").[1] Compárese el irlandés antiguo mir ('porción'), el sánscrito māṃsá ('carne'), el griego antiguo μῆρα (mēra) ("miembro del cuerpo"), el prusiano antiguo mensā ('carne'), el gótico 𐌼𐌹𐌼𐌶 (mimz, 'carne') y el tocario B mīsa ('carne').[1]
Sustantivo neutro
[editar]Declinación
[editar]Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 370-371. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.