Ir al contenido

meritus

De Wikcionario, el diccionario libre
meritus
clásico (AFI) [ˈmɛ.rɪ.tʊs]

Forma verbal

[editar]
1
Participio perfecto pasivo de mereō.
2
Participio perfecto activo de mereor.

Declinación

[editar]
Declinación de meritus, merita, meritumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.meritus f.merita n.meritum
Genitivo m.meritī f.meritae n.meritī
Dativo m.meritō f.meritae n.meritō
Acusativo m.meritum f.meritam n.meritum
Ablativo m.meritō f.meritā n.meritō
Vocativo m.merite f.merita n.meritum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.meritī f.meritae n.merita
Genitivo m.meritōrum f.meritārum n.meritōrum
Dativo m.meritīs f.meritīs n.meritīs
Acusativo m.meritōs f.meritās n.merita
Ablativo m.meritīs f.meritīs n.meritīs
Vocativo m.meritī f.meritae n.merita

Referencias y notas

[editar]