meti
| meti | |
| pronunciación (AFI) | [ˈme.ti] |
Etimología
[editar]Del francés mettre.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Poner.
Conjugación
[editar]Conjugación de meti (regular) [▲▼]
| Infinitivo | meti | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | metus | ||
| Imperativo | metu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. metas | pret. metis | fut. metos |
| Part. activo | pres. metanta, metantaj, metantan, metantajn | pret. metinta, metintaj, metintan, metintajn | fut. metonta, metontaj, metontan, metontajn |
| Part. activo nominal | pres. metanto, metantoj, metanton, metantojn | pret. metinto, metintoj, metinton, metintojn | fut. metonto, metontoj, metonton, metontojn |
| Part. activo adverbial | pres. metante | pret. metinte | fut. metonte |
| Part. pasivo | pres. metata, metataj, metatan, metatajn | pret. metita, metitaj, metitan, metitajn | fut. metota, metotaj, metotan, metotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. metato, metatoj, metaton, metatojn | pret. metito, metitoj, metiton, metitojn | fut. metoto, metotoj, metoton, metotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. metate | pret. metite | fut. metote |