Ir al contenido

meus

De Wikcionario, el diccionario libre

Gallego

[editar]
meus
pronunciación (AFI) [ˈmews]
silabación meus
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima ews

Etimología 1

[editar]

Del galaicoportugués meus ('míos'), del latín meōs (acusativo masculino plural del latín meus).

Adjetivo posesivo

[editar]
1
Mis.[1]

Pronombre posesivo

[editar]
2
Míos.

Información adicional

[editar]

Véase también

[editar]
Posesivos en Gallego []
Género
Singular Plural
Número Persona Masculino Femenino Masculino Femenino
singular
primera meu miña meus miñas
Segunda teu túa teus túas
Tercera Cualquiera seu súa seus súas
m del
f dela
plural
Primera noso nosa nosos nosas
Segunda voso vosa vosos vosas
Tercera Cualquiera seu súa seus súas
m deles
f delas
meus
clásico (AFI) /ˈmews/
eclesiástico (AFI) /ˈmews/
silabación meus
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima ews

Etimología 1

[editar]

Del protoitálico *mejo-, y este del protoindoeuropeo *meio-.[2]
(acc./abl. de ego).

Pronombre posesivo

[editar]
1
Mío.

Declinación

[editar]
Declinación de meus, mea, meumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.meus f.mea n.meum
Genitivo m.meī f.meae n.meī
Dativo m.meō f.meae n.meō
Acusativo m.meum f.meam n.meum
Ablativo m.meō f.meā n.meō
Vocativo m., mee f.mea n.meum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.meī f.meae n.mea
Genitivo m.meōrum f.meārum n.meōrum
Dativo m.meīs, mīs f.meīs, mīs n.meīs, mīs
Acusativo m.meōs f.meās n.mea
Ablativo m.meīs, mīs f.meīs, mīs n.meīs, mīs
Vocativo m.meī f.meae n.mea

Referencias y notas

[editar]
  1. «meu» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  2. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 367-368. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.