mordeo

Latín

mordeo
clásico (AFI)	/ˈmor.de.oː/
eclesiástico (AFI)	/ˈmor.de.o/
silabación	mor-de-ō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	or.de.oː, or.de.o

Etimología

Del protoitálico *mord-eje-, y este del protoindoeuropeo *h₂mord-(e)ie-, o bien *merd-. Compárese el sánscrito sáṃmarditoḥ (sáṃ-marditoḥ "aplastar"), el avéstico gatha mōrəṇdaṯ ("arruinar", "aplastar"), el persa antiguo vimardatiy (vi-mardatiy "aplastar"), el griego antiguo ἀμέρδω (amérdō) ("despojar de"), el inglés antiguo smeortan ('doler') y el alemán antiguo smerzan ('doler').

Verbo transitivo

1

Morder, hincar el diente en.

2

Clavarse en.

Locuciones

Locuciones con mordeō [▲▼]

• humum mordere [1] - morder el polvo, caer muerto en combate

Conjugación

Conjugación de mordeō, mordēre, momordī, morsum  (segunda conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	mordēre, momordisse
Infinitivo pasivo	mordērī
Participio activo	mordēns, morsūrus
Participio pasivo	mordendus, morsus
Gerundio	mordendī, mordendō, mordendum
Supino	morsum, morsū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego mordeō	tū mordēs	is, ea, id mordet	nōs mordēmus	vōs mordētis	eī, eae, ea mordent
Pretérito imperfecto	ego mordēbam	tū mordēbās	is, ea, id mordēbat	nōs mordēbāmus	vōs mordēbātis	eī, eae, ea mordēbant
Futuro	ego mordēbō	tū mordēbis	is, ea, id mordēbit	nōs mordēbimus	vōs mordēbitis	eī, eae, ea mordēbunt
Pretérito perfecto	ego momordī	tū momordistī	is, ea, id momordit	nōs momordimus	vōs momordistis	eī, eae, ea momordērunt, momordēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego momorderam	tū momorderās	is, ea, id momorderat	nōs momorderāmus	vōs momorderātis	eī, eae, ea momorderant
Futuro perfecto	ego momorderō	tū momorderis	is, ea, id momorderit	nōs momorderimus	vōs momorderitis	eī, eae, ea momorderint
Presente pasivo	ego mordeor	tū mordēris, mordēre	is, ea, id mordētur	nōs mordēmur	vōs mordēminī	eī, eae, ea mordentur
Pretérito imperfecto pasivo	ego mordēbar	tū mordēbāris, mordēbāre	is, ea, id mordēbātur	nōs mordēbāmur	vōs mordēbāminī	eī, eae, ea mordēbantur
Futuro pasivo	ego mordēbor	tū mordēberis, mordēbere	is, ea, id mordēbitur	nōs mordēbimur	vōs mordēbiminī	eī, eae, ea mordēbuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego mordeam	ut tū mordeās	ut is, ut ea, ut id mordeat	ut nōs mordeāmus	ut vōs mordeātis	ut eī, ut eae, ut ea mordeant
Pretérito imperfecto	ut ego mordērem	ut tū mordērēs	ut is, ut ea, ut id mordēret	ut nōs mordērēmus	ut vōs mordērētis	ut eī, ut eae, ut ea mordērent
Pretérito perfecto	ut ego momorderim	ut tū momorderīs	ut is, ut ea, ut id momorderit	ut nōs momorderīmus	ut vōs momorderītis	ut eī, ut eae, ut ea momorderint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego momordissem	ut tū momordissēs	ut is, ut ea, ut id momordisset	ut nōs momordissēmus	ut vōs momordissētis	ut eī, ut eae, ut ea momordissent
Presente pasivo	ut ego mordear	ut tū mordeāris, mordeāre	ut is, ut ea, ut id mordeātur	ut nōs mordeāmur	ut vōs mordeāminī	ut eī, ut eae, ut ea mordeantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego mordērer	ut tū mordērēris, mordērēre	ut is, ut ea, ut id mordērētur	ut nōs mordērēmur	ut vōs mordērēminī	ut eī, ut eae, ut ea mordērentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) mordē	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) mordēte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) mordētō	(is, ea, id) mordētō	― ―	(vōs) mordētōte	(eī, eae, ea) mordentō
Presente pasivo	― ―	(tū) mordēre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) mordēminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) mordētor	(is, ea, id) mordētor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) mordentor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad