naíf
Apariencia
| naíf | |
| pronunciación (AFI) | [naˈif] |
| silabación | na-íf |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| grafías alternativas | naif |
| rima | if |
Etimología
[editar]Del francés naïf
Adjetivo
[editar]
naíf (invariable en género) ¦ plural: naífs
- 1
- Carente de duplicidad y sofisticación, de tal manera que expresa sin retaceos su sentimiento y supone lo mismo de los demás.
- 2 Arte
- De estilo deliberadamente simple e ingenuo.
- Uso: se emplea también como sustantivo.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1,2] naiv (de).
- Catalán: [1] càndid (ca); candorós (ca); ingenu (ca).
- Chino: [1] 天真的 (zh).
- Danés: [1] naiv (da).
- Esperanto: [1] naiva (eo).
- Estonio: [1] naiivne (et).
- Feroés: [1] góðvarin (fo).
- Finés: [1] lapsellinen (fi).
- Francés: [1,2] naïf (fr).
- Griego: [1] αγαθός (el).
- Ido: [1] naiva (io).
- Inglés: [1,2] naive (en).
- Italiano: [1] semplice (it); [2] naïve (it).
- Neerlandés: [1] argeloos (nl); [1m2] naïef (nl).
- Portugués: [1] cândido (pt); ingênuo (pt); [2] naïf (pt).
- Sueco: [1,2] naiv (sv).
- Turco: [1] bön (tr).
- Vietnamita: [1] ngây ngô (vi).