narrator
| narrator | |
| pronunciación (AFI) | [næˈɹeɪtəɹ] ⓘ |
Etimología 1
[editar]Del latín narrator.
Sustantivo
[editar]narrator ¦ plural: narrators
- 1
- Narrador.
| narrator | |
| clásico (AFI) | /narˈraː.tor/ |
| eclesiástico (AFI) | /narˈra.tor/ |
| silabación | nar-rā-tor |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | a.tor, aː.tor |
Etimología 1
[editar]De narrō, -āre ('narrar') y el sufijo -tor.
Sustantivo masculino
[editar]Declinación
[editar]Declinación de narrātor, narrātōris tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. narrātor | pl. narrātōrēs |
| Genitivo | sg. narrātōris | pl. narrātōrum |
| Dativo | sg. narrātōrī | pl. narrātōribus |
| Acusativo | sg. narrātōrem | pl. narrātōrēs |
| Ablativo | sg. narrātōre | pl. narrātōribus |
| Vocativo | sg. narrātor | pl. narrātōrēs |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.