nequeo

Latín

nequeo
clásico (AFI)	/ˈne.kʷe.oː/
eclesiástico (AFI)	/ˈne.kwe.o/
silabación	ne-que-ō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	e.kʷe.oː, e.kwe.o

Etimología

Compuesto de neque y eō. contracción de una forma impersonal, probablemente de neque ītur (literalmente "no se va", con el significado de "no se puede"), ītur es la 3.pers.sg. del presente indicativo pasivo de eō, īre ('ir').

Verbo intransitivo

1

No poder, no ser capaz de, no estar en condiciones de.

• Antónimo: queō.

Conjugación

Conjugación de nequeō, nequīre, nequiī, nequitum  (cuarta conjugación, irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	nequīre, nequīsse, nequiisse, nequīvisse
Infinitivo pasivo	nequīrī, nequīrier
Participio activo	nequiēns, nequitūrus
Participio pasivo	nequeundum, nequitum
Gerundio	nequeundī, nequeundō, nequeundum
Supino	nequitum, nequitū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego nequeō	tū nequīs	is, ea, id nequit	nōs nequīmus	vōs nequītis	eī, eae, ea nequeunt
Pretérito imperfecto	ego nequībam	tū nequībās	is, ea, id nequībat	nōs nequībāmus	vōs nequībātis	eī, eae, ea nequībant
Futuro	ego nequībō	tū nequībis	is, ea, id nequībit	nōs nequībimus	vōs nequībitis	eī, eae, ea nequībunt
Pretérito perfecto	ego nequiī, nequīvī	tū nequīstī, nequiistī, nequīvistī	is, ea, id nequiit, nequīvit	nōs nequiimus, nequīvimus	vōs nequīstis, nequiistis, nequīvistis	eī, eae, ea nequiērunt, nequiēre, nequīvērunt, nequīvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego nequieram, nequīveram	tū nequierās, nequīverās	is, ea, id nequierat, nequīverat	nōs nequierāmus, nequīverāmus	vōs nequierātis, nequīverātis	eī, eae, ea nequierant, nequīverant
Futuro perfecto	ego nequierō, nequīverō	tū nequieris, nequīveris	is, ea, id nequierit, nequīverit	nōs nequierimus, nequīverimus	vōs nequieritis, nequīveritis	eī, eae, ea nequierint, nequīverint
Presente pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id nequītur	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id nequībātur	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id nequībitur	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego nequeam	ut tū nequeās	ut is, ut ea, ut id nequeat	ut nōs nequeāmus	ut vōs nequeātis	ut eī, ut eae, ut ea nequeant
Pretérito imperfecto	ut ego nequīrem	ut tū nequīrēs	ut is, ut ea, ut id nequīret	ut nōs nequīrēmus	ut vōs nequīrētis	ut eī, ut eae, ut ea nequīrent
Pretérito perfecto	ut ego nequierim, nequīverim	ut tū nequierīs, nequīverīs	ut is, ut ea, ut id nequierit, nequīverit	ut nōs nequierīmus, nequīverīmus	ut vōs nequierītis, nequīverītis	ut eī, ut eae, ut ea nequierint, nequīverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego nequīssem, nequiissem, nequīvissem	ut tū nequīssēs, nequiissēs, nequīvissēs	ut is, ut ea, ut id nequīsset, nequiisset, nequīvisset	ut nōs nequīssēmus, nequiissēmus, nequīvissēmus	ut vōs nequīssētis, nequiissētis, nequīvissētis	ut eī, ut eae, ut ea nequīssent, nequiissent, nequīvissent
Presente pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id nequeātur	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id nequīrētur	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) nequī	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) nequīte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) nequītō	(is, ea, id) nequītō	― ―	(vōs) nequītōte	(eī, eae, ea) nequeuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) nequītor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad