obligatio
Apariencia
| obligatio | |
| clásico (AFI) | /ob.liˈgaː.ti.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ob.liˈga.ti.o/ |
| silabación | ob-li-gā-ti-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rimas | a.ti.o, aː.ti.oː |
Etimología
[editar]De obligō, -āre ('atar') y el sufijo tiō, y aquel del prefijo ob- y ligō, -āre ('atar').[1]
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Compromiso o acción de garantizar.[1]
- 2
- Acción de hipotecar (propiedades).[1]
- 3 Derecho
- Estado de ser legalmente responsable con respecto a algo, la creación de tal estado, una obligación legal o financiera.[1]
Declinación
[editar]Declinación de obligātiō, obligātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. obligātiō | pl. obligātiōnēs |
| Genitivo | sg. obligātiōnis | pl. obligātiōnum |
| Dativo | sg. obligātiōnī | pl. obligātiōnibus |
| Acusativo | sg. obligātiōnem | pl. obligātiōnēs |
| Ablativo | sg. obligātiōne | pl. obligātiōnibus |
| Vocativo | sg. obligātiō | pl. obligātiōnēs |
Locuciones
[editar]Locuciones con obligātiō [▲▼]
- verborum obligatio [3] - una obligación expresada en palabras.[1]
- litterarum obligatio [3] - una obligación expresada por escrito.[1]
Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Alemán: Obligation (de)
- Catalán: obligació (ca)
- Español: obligación
- Francés: obligation (fr)
- Italiano: obbligazione (it)
- Portugués: obrigação (pt)
- Rumano: obligație (ro)