octavus
| octavus | |
| clásico (AFI) | /okˈtaː.wus/ |
| eclesiástico (AFI) | /okˈta.vus/ |
| silabación | oc-tā-vus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aː.wus, a.vus |
| Numerales latinos | |||
| ← VII | VIII | IX → | |
|---|---|---|---|
| Cardinal: | octō | ||
| Ordinal: | octāvus | ||
| Distributivo: | octōnī | ||
| Adverbial: | octiēs | ||
Etimología
[editar]Del protoitálico *oktāwo-, del protoindoeuropeo *h₃ḱt(e)h₃-uó-.[1] Compárese el frigio antiguo οτυϝοι ϝετει (otuwoi wetei, "en el octavo año") y el griego antiguo ὄγδοος (ógdoos), preclásico ὄγδοϝος (ógdowos).[1]
Adjetivo ordinal
[editar]- 1
- Octavo.
Declinación
[editar]Declinación de octāvus, octāva, octāvum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. octāvus | f. octāva | n. octāvum |
| Genitivo | m. octāvī | f. octāvae | n. octāvī |
| Dativo | m. octāvō | f. octāvae | n. octāvō |
| Acusativo | m. octāvum | f. octāvam | n. octāvum |
| Ablativo | m. octāvō | f. octāvā | n. octāvō |
| Vocativo | m. octāve | f. octāva | n. octāvum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. octāvī | f. octāvae | n. octāva |
| Genitivo | m. octāvōrum | f. octāvārum | n. octāvōrum |
| Dativo | m. octāvīs | f. octāvīs | n. octāvīs |
| Acusativo | m. octāvōs | f. octāvās | n. octāva |
| Ablativo | m. octāvīs | f. octāvīs | n. octāvīs |
| Vocativo | m. octāvī | f. octāvae | n. octāva |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 424-25. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.