offero

Latín

offero
clásico (AFI)	/ˈaf.fe.roː/
eclesiástico (AFI)	/ˈaf.fe.ro/
silabación	af-fe-rō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
variantes	obferō
rimas	af.fe.ro, af.fe.roː

Etimología

Del prefijo ob- (preposición) y ferō, ferre ('llevar').

Verbo transitivo

1

Poner delante.

2

Presentar, mostrar.

3

Oponer, presentar como obstáculo.

4

Abandonar a, exponer.

5

Procurar, dar, ofrecer.

Conjugación

Conjugación de offerō, offerre, obtulī, oblātum  (tercera conjugación, irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	offerre, oftulisse, oftetulisse†
Infinitivo pasivo	offerrī
Participio activo	offerēns, oflātūrus
Participio pasivo	offerendus, oflātus
Gerundio	offerendī, offerendō, offerendum
Supino	oblātum, oblātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego offerō	tū offers	is, ea, id offert	nōs offerimus	vōs offertis	eī, eae, ea offerunt
Pretérito imperfecto	ego offerēbam	tū offerēbās	is, ea, id offerēbat	nōs offerēbāmus	vōs offerēbātis	eī, eae, ea offerēbant
Futuro	ego offeram	tū offerēs	is, ea, id offerēt	nōs offerēmus	vōs offerētis	eī, eae, ea offerent
Pretérito perfecto	ego obtulī, obtetulī†	tū obtulistī, obtetulistī†	is, ea, id obtulit, obtetulit†	nōs obtulimus, obtetulimus†	vōs obtulistis, obtetulistis†	eī, eae, ea obtulērunt, obtetulērunt†, obtulēre, obtetulēre†
Pretérito pluscuamperfecto	ego obtuleram, obtetuleram†	tū obtulerās, obtetulerās†	is, ea, id obtulerat, obtetulerat†	nōs obtulerāmus, obtetulerāmus†	vōs obtulerātis, obtetulerātis†	eī, eae, ea obtulerant, obtetulerant†
Futuro perfecto	ego obtulerō, obtetulerō†	tū obtuleris, obtetuleris†	is, ea, id obtulerit, obtetulerit†	nōs obtulerimus, obtetulerimus†	vōs obtuleritis, obtetuleritis†	eī, eae, ea obtulerint, obtetulerint†
Presente pasivo	ego offeror	tū offerris, offerre	is, ea, id offeritur	nōs offerimur	vōs offeriminī	eī, eae, ea offeruntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego offerēbar	tū offerēbāris, offerēbāre	is, ea, id offerēbātur	nōs offerēbāmur	vōs offerēbāminī	eī, eae, ea offerēbantur
Futuro pasivo	ego offerar	tū offerēris, offerēre	is, ea, id offerētur	nōs offerēmur	vōs offerēminī	eī, eae, ea offerentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego offeram	ut tū offerās	ut is, ut ea, ut id offerat	ut nōs offerāmus	ut vōs offerātis	ut eī, ut eae, ut ea offerant
Pretérito imperfecto	ut ego offerrem	ut tū offerrēs	ut is, ut ea, ut id offerret	ut nōs offerrēmus	ut vōs offerrētis	ut eī, ut eae, ut ea offerrent
Pretérito perfecto	ut ego obtulerim, obtetulerim†	ut tū obtulerīs, obtetulerīs†	ut is, ut ea, ut id obtulerit, obtetulerit†	ut nōs obtulerīmus, obtetulerīmus†	ut vōs obtulerītis, obtetulerītis†	ut eī, ut eae, ut ea obtulerint, obtetulerint†
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego obtulissem, obtetulissem†	ut tū obtulissēs, obtetulissēs†	ut is, ut ea, ut id obtulisset, obtetulisset†	ut nōs obtulissēmus, obtetulissēmus†	ut vōs obtulissētis, obtetulissētis†	ut eī, ut eae, ut ea obtulissent, obtetulissent†
Presente pasivo	ut ego offerar	ut tū offerāris, offerāre	ut is, ut ea, ut id offerātur	ut nōs offerāmur	ut vōs offerāminī	ut eī, ut eae, ut ea offerantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego offerrer	ut tū offerrēris, offerrēre	ut is, ut ea, ut id offerrētur	ut nōs offerrēmur	ut vōs offerrēminī	ut eī, ut eae, ut ea offerrentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) offer	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) offerte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) offertō	(is, ea, id) offertō	― ―	(vōs) offertōte	(eī, eae, ea) offeruntō
Presente pasivo	― ―	(tū) offerre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) offeriminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) offertor	(is, ea, id) offertor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) offeruntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad