oficina
Apariencia
| oficina | |
| seseante (AFI) | [ofiˈsina] |
| no seseante (AFI) | [ofiˈθina] |
| silabación | o-fi-ci-na |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.na |
Etimología
[editar]Del latín officina.
Sustantivo femenino
[editar]oficina ¦ plural: oficinas
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: Büro (de)
- Francés: bureau (fr)
- Gallego: oficina (gl)
- Hebreo: משרד (he) (masculino)
- Inglés: office (en)
- Italiano: [1-2] uffizio (it) (masculino)
- Neerlandés: bureau (nl) (neutro); kantoor (nl); bureel (nl)
- Portugués: [1] trabalho (pt); m (pt); [2] escritório (pt) (masculino)
- Ruso: офис (ru)
- Sueco: kontor (sv)
Gallego
[editar]| oficina | |
| no seseante (AFI) | [ofiˈθinɐ] |
| seseante (AFI) | [ofiˈsinɐ] |
| silabación | o-fi-ci-na |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.na |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo,
Sustantivo femenino
[editar]oficina ¦ plural: oficinas
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ «oficina» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.