opprimo

Latín

opprimo
clásico (AFI)	/ˈop.pri.mo/
eclesiástico (AFI)	/ˈop.pri.mo/
silabación	op-pri-mo
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
grafías alternativas	obprimō
rima	op.pri.mo

Etimología

Del prefijo ob- y premō ('apretar').

Verbo transitivo

1

Apretar, oprimir.

• Sinónimo: premō

Conjugación

Conjugación de opprimō, opprimere, oppressī, oppressum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	opprimere, oppressisse
Infinitivo pasivo	opprimī
Participio activo	opprimēns, oppressūrus
Participio pasivo	opprimendus, oppressus
Gerundio	opprimendī, opprimendō, opprimendum
Supino	oppressum, oppressū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego opprimō	tū opprimis	is, ea, id opprimit	nōs opprimimus	vōs opprimitis	eī, eae, ea opprimunt
Pretérito imperfecto	ego opprimēbam	tū opprimēbās	is, ea, id opprimēbat	nōs opprimēbāmus	vōs opprimēbātis	eī, eae, ea opprimēbant
Futuro	ego opprimam	tū opprimēs	is, ea, id opprimēt	nōs opprimēmus	vōs opprimētis	eī, eae, ea oppriment
Pretérito perfecto	ego oppressī	tū oppressistī	is, ea, id oppressit	nōs oppressimus	vōs oppressistis	eī, eae, ea oppressērunt, oppressēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego oppresseram	tū oppresserās	is, ea, id oppresserat	nōs oppresserāmus	vōs oppresserātis	eī, eae, ea oppresserant
Futuro perfecto	ego oppresserō	tū oppresseris	is, ea, id oppresserit	nōs oppresserimus	vōs oppresseritis	eī, eae, ea oppresserint
Presente pasivo	ego opprimor	tū opprimeris, opprimere	is, ea, id opprimitur	nōs opprimimur	vōs opprimiminī	eī, eae, ea opprimuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego opprimēbar	tū opprimēbāris, opprimēbāre	is, ea, id opprimēbātur	nōs opprimēbāmur	vōs opprimēbāminī	eī, eae, ea opprimēbantur
Futuro pasivo	ego opprimar	tū opprimēris, opprimēre	is, ea, id opprimētur	nōs opprimēmur	vōs opprimēminī	eī, eae, ea opprimentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego opprimam	ut tū opprimās	ut is, ut ea, ut id opprimat	ut nōs opprimāmus	ut vōs opprimātis	ut eī, ut eae, ut ea opprimant
Pretérito imperfecto	ut ego opprimerem	ut tū opprimerēs	ut is, ut ea, ut id opprimeret	ut nōs opprimerēmus	ut vōs opprimerētis	ut eī, ut eae, ut ea opprimerent
Pretérito perfecto	ut ego oppresserim	ut tū oppresserīs	ut is, ut ea, ut id oppresserit	ut nōs oppresserīmus	ut vōs oppresserītis	ut eī, ut eae, ut ea oppresserint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego oppressissem	ut tū oppressissēs	ut is, ut ea, ut id oppressisset	ut nōs oppressissēmus	ut vōs oppressissētis	ut eī, ut eae, ut ea oppressissent
Presente pasivo	ut ego opprimar	ut tū opprimāris, opprimāre	ut is, ut ea, ut id opprimātur	ut nōs opprimāmur	ut vōs opprimāminī	ut eī, ut eae, ut ea opprimantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego opprimerer	ut tū opprimerēris, opprimerēre	ut is, ut ea, ut id opprimerētur	ut nōs opprimerēmur	ut vōs opprimerēminī	ut eī, ut eae, ut ea opprimerentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) opprime	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) opprimite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) opprimitō	(is, ea, id) opprimitō	― ―	(vōs) opprimitōte	(eī, eae, ea) opprimuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) opprimere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) opprimiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) opprimitor	(is, ea, id) opprimitor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) opprimuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad