ortus
| ortus | |
| clásico (AFI) | [ˈɔr.tʊs] |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto activo de orior.[1]
Declinación
[editar]Declinación de ortus, orta, ortum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ortus | f. orta | n. ortum |
| Genitivo | m. ortī | f. ortae | n. ortī |
| Dativo | m. ortō | f. ortae | n. ortō |
| Acusativo | m. ortum | f. ortam | n. ortum |
| Ablativo | m. ortō | f. ortā | n. ortō |
| Vocativo | m. orte | f. orta | n. ortum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ortī | f. ortae | n. orta |
| Genitivo | m. ortōrum | f. ortārum | n. ortōrum |
| Dativo | m. ortīs | f. ortīs | n. ortīs |
| Acusativo | m. ortōs | f. ortās | n. orta |
| Ablativo | m. ortīs | f. ortīs | n. ortīs |
| Vocativo | m. ortī | f. ortae | n. orta |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.