oxida
Apariencia
| oxida | |
| pronunciación (AFI) | [okˈsið̞a] |
| silabación | o-xi-da |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | i.da |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de oxidar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo de oxidar.
Rumano
[editar]| oxida | |
| pronunciación (AFI) | /ok.si.da/ |
| silabación | o-xi-da |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología
[editar]Del francés oxyder.
Verbo
[editar]- 1
- Oxidar.
Conjugación
[editar]Conjugación de oxida (primera conjugación, incoativo, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | oxida | |||||
| Gerundio | oxidând | |||||
| Participio | oxidat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| eu, io | tu | el, ea | noi | voi | ei, ele | |
| Presente | eu, io oxidez | tu oxidezi | el, ea oxidează | noi oxidăm | voi oxidați | ei, ele oxidează |
| Pretérito imperfecto | eu, io oxidam | tu oxidai | el, ea oxida | noi oxidam | voi oxidați | ei, ele oxidau |
| Pretérito perfecto | eu, io oxidai | tu oxidași | el, ea oxidă | noi oxidarăm | voi oxidarăți | ei, ele oxidară |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu, io oxidasem | tu oxidaseși | el, ea oxidase | noi oxidaserăm | voi oxidaserăți | ei, ele oxidaseră |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | ― | ― | (voi) | ― | |
| Presente | - ― | (tu) oxidează | - ― | - ― | (voi) oxidați | - ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||