De Wikcionario, el diccionario libre
Conjugación de pābulō, pābulāre, pābulāvī, pābulātum (primera conjugación, deponente, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo pasivo |
pābulārī |
| Participio pasivo |
pābulandus, pābulātus |
| Gerundio |
pābulandī, pābulandō, pābulandum |
| Supino |
pābulātum, pābulātū |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente pasivo |
ego pābulor |
tū pābulāris, pābulāre |
is, ea, id pābulātur |
nōs pābulāmur |
vōs pābulāminī |
eī, eae, ea pābulantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego pābulābar |
tū pābulābāris, pābulābāre |
is, ea, id pābulābātur |
nōs pābulābāmur |
vōs pābulābāminī |
eī, eae, ea pābulābantur |
| Futuro pasivo |
ego pābulābor |
tū pābulāberis, pābulābere |
is, ea, id pābulābitur |
nōs pābulābimur |
vōs pābulābiminī |
eī, eae, ea pābulābuntur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente pasivo |
ut ego pābuler |
ut tū pābulēris, pābulēre |
ut is, ut ea, ut id pābulētur |
ut nōs pābulēmur |
ut vōs pābulēminī |
ut eī, ut eae, ut ea pābulentur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego pābulārer |
ut tū pābulārēris, pābulārēre |
ut is, ut ea, ut id pābulārētur |
ut nōs pābulārēmur |
ut vōs pābulārēminī |
ut eī, ut eae, ut ea pābulārentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) pābulāre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) pābulāminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) pābulātor |
(is, ea, id) pābulātor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) pābulantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
