parco
Apariencia
| parco | |
| pronunciación (AFI) | [ˈpaɾko] |
| silabación | par-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ.ko |
Etimología 1
[editar]Del latín parco ('perdonar').[1]
Sustantivo masculino
[editar]parco ¦ plural: parcos
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
Etimología 2
[editar]Adjetivo
[editar]parco ¦ plural: parcos ¦ femenino: parca ¦ femenino plural: parcas
Traducciones
[editar]| parco | |
| pronunciación (AFI) | /ˈpaɾ.ko/ |
| silabación | par-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ.ko |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo
[editar]- 1
- Parque.
| parco | |
| clásico (AFI) | /ˈpar.ko/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈpar.ko/ |
| silabación | par-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ar.ko |
Etimología 1
[editar]Del protoitálico *pe-ark-e/o-, y este del protoindoeuropeo ("tener", "mezclar con").[3]
→ arceō.
Verbo intransitivo y transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de parcō, parcere, pepercī, parsum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | parcere, pepercisse, parsisse, parcuisse | |||||
| Infinitivo pasivo | parcī | |||||
| Participio activo | parcēns, parsūrus, parcitūrus | |||||
| Participio pasivo | parcendus, parsus, parcitus | |||||
| Gerundio | parcendī, parcendō, parcendum | |||||
| Supino | parsum, parcitum, parsū, parcitū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego parcō | tū parcis | is, ea, id parcit | nōs parcimus | vōs parcitis | eī, eae, ea parcunt |
| Pretérito imperfecto | ego parcēbam | tū parcēbās | is, ea, id parcēbat | nōs parcēbāmus | vōs parcēbātis | eī, eae, ea parcēbant |
| Futuro | ego parcam | tū parcēs | is, ea, id parcēt | nōs parcēmus | vōs parcētis | eī, eae, ea parcent |
| Pretérito perfecto | ego pepercī, parsī, parcuī | tū pepercistī, parsistī, parcuistī | is, ea, id pepercit, parsit, parcuit | nōs pepercimus, parsimus, parcuimus | vōs pepercistis, parsistis, parcuistis | eī, eae, ea pepercērunt, parsērunt, parcuērunt, pepercēre, parsēre, parcuēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego peperceram, parseram, parcueram | tū pepercerās, parserās, parcuerās | is, ea, id pepercerat, parserat, parcuerat | nōs pepercerāmus, parserāmus, parcuerāmus | vōs pepercerātis, parserātis, parcuerātis | eī, eae, ea pepercerant, parserant, parcuerant |
| Futuro perfecto | ego pepercerō, parserō, parcuerō | tū peperceris, parseris, parcueris | is, ea, id pepercerit, parserit, parcuerit | nōs pepercerimus, parserimus, parcuerimus | vōs peperceritis, parseritis, parcueritis | eī, eae, ea pepercerint, parserint, parcuerint |
| Futuro sigmático† | ego parsō | tū parsis | is, ea, id parsit | nōs parsimus | vōs parsitis | eī, eae, ea parsint |
| Presente pasivo | ego parcor | tū parceris, parcere | is, ea, id parcitur | nōs parcimur | vōs parciminī | eī, eae, ea parcuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego parcēbar | tū parcēbāris, parcēbāre | is, ea, id parcēbātur | nōs parcēbāmur | vōs parcēbāminī | eī, eae, ea parcēbantur |
| Futuro pasivo | ego parcar | tū parcēris, parcēre | is, ea, id parcētur | nōs parcēmur | vōs parcēminī | eī, eae, ea parcentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego parcam | ut tū parcās | ut is, ut ea, ut id parcat | ut nōs parcāmus | ut vōs parcātis | ut eī, ut eae, ut ea parcant |
| Pretérito imperfecto | ut ego parcerem | ut tū parcerēs | ut is, ut ea, ut id parceret | ut nōs parcerēmus | ut vōs parcerētis | ut eī, ut eae, ut ea parcerent |
| Pretérito perfecto | ut ego pepercerim, parserim, parcuerim | ut tū pepercerīs, parserīs, parcuerīs | ut is, ut ea, ut id pepercerit, parserit, parcuerit | ut nōs pepercerīmus, parserīmus, parcuerīmus | ut vōs pepercerītis, parserītis, parcuerītis | ut eī, ut eae, ut ea pepercerint, parserint, parcuerint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego pepercissem, parsissem, parcuissem | ut tū pepercissēs, parsissēs, parcuissēs | ut is, ut ea, ut id pepercisset, parsisset, parcuisset | ut nōs pepercissēmus, parsissēmus, parcuissēmus | ut vōs pepercissētis, parsissētis, parcuissētis | ut eī, ut eae, ut ea pepercissent, parsissent, parcuissent |
| Aorista sigmático† | ut ego parsim | ut tū parsīs | ut is, ut ea, ut id parsīt | ut nōs parsīmus | ut vōs parsītis | ut eī, ut eae, ut ea parsint |
| Presente pasivo | ut ego parcar | ut tū parcāris, parcāre | ut is, ut ea, ut id parcātur | ut nōs parcāmur | ut vōs parcāminī | ut eī, ut eae, ut ea parcantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego parcerer | ut tū parcerēris, parcerēre | ut is, ut ea, ut id parcerētur | ut nōs parcerēmur | ut vōs parcerēminī | ut eī, ut eae, ut ea parcerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) parce | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) parcite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) parcitō | (is, ea, id) parcitō | ― ― | (vōs) parcitōte | (eī, eae, ea) parcuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) parcere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) parciminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) parcitor | (is, ea, id) parcitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) parcuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Forma flexiva
[editar]Forma adjetiva
[editar]Véneto
[editar]| parco | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo
[editar]- 1
- Parque.
- Ámbito: Chipilo
Referencias y notas
[editar]- 1 2 3 «parco» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.
- 1 2 Eduardo de Echegaray. «parco» en Diccionario general etimológico de la lengua española tomo 4. Página 695. Editado por: D. José María Faquineto. Editorial: Álvarez hermanos. Madrid, 1887.
- ↑ Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 445. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
- 1 2 3 4 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:aɾ.ko
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Variantes
- ES:Adjetivos
- ES:Adjetivos regulares
- Italiano
- IT:Palabras llanas
- IT:Palabras bisílabas
- IT:Rimas:aɾ.ko
- IT:Palabras de etimología sin precisar
- IT:Sustantivos
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:ar.ko
- LA:Palabras provenientes del protoitálico
- LA:Verbos intransitivos
- LA:Verbos transitivos
- LA:Verbos
- LA:Verbos de la tercera conjugación
- LA:Verbos regulares
- LA:Formas adjetivas en dativo
- LA:Formas adjetivas en ablativo
- LA:Formas adjetivas en masculino
- LA:Formas adjetivas en singular
- LA:Formas adjetivas en neutro
- Véneto
- VEC:Palabras sin transcripción fonética
- VEC:Palabras de etimología sin precisar
- VEC:Sustantivos
- VEC:Chipilo
- VEC:México