peccata minuta
Apariencia
| peccata minuta | |
| clásico (AFI) | /pekˈkaː.ta miˈnuː.ta/ |
| eclesiástico (AFI) | /pekˈka.ta miˈnu.ta/ |
| rimas | u.ta, uː.ta |
Etimología 1
[editar]Locución sustantiva
[editar]- 1
- Pecados veniales.[1]
- Uso: úsase como expresión fija en español para designar una falta, yerro de poca importancia.
- Ejemplo:
quia ilium per ignem dixit posse salvari, non qui, super hoc fundamentum, ferrum, æes, vel plumbum, sedificat, hoc est, peccata majora, et idcirco duriora, atque tunc jam insolubilia; sed ligna, foenum, stipulam, id est, peccata minuta atque levissima, quaæ ignis facile consumat→ Porque lo que, según se afirma, puede salvarse por el fuego no es lo que se alza sobre un cimiento de hierro, bronce o plomo, es decir, los pecados mayores y por lo tanto más graves y aún insolubles; pero la madera, el heno, la paja, esto es, los pecados veniales o ligeros, el fuego puede consumirlos fácilmenteGregorius Magnus. Dialogues. Página 442. 1978. OCLC: 465154996.
Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre peccata minuta.
Referencias y notas
[editar]- ↑ VV. AA. Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana tomo 42. Editorial: Espasa-Calpe. Madrid, 1908.