Ir al contenido

pello

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Pello
pello
yeísta (AFI) [ˈpeʝo]
no yeísta (AFI) [ˈpeʎo]
sheísta (AFI) [ˈpeʃo]
zheísta (AFI) [ˈpeʒo]
silabación pe-llo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas e.ʝo, e.ʎo, e.ʒo, e.ʃo

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo masculino

[editar]

pello¦plural: pellos

1
Especie de zamarra fina.[1]

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []
pello
clásico (AFI) /ˈpel.loː/
eclesiástico (AFI) /ˈpel.lo/
silabación pel-lō
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas el.loː, el.lo

Etimología

[editar]

Del protoitálico *pelna-C-, y este del protoindoeuropeo *pl-n(e)-h₂- ("acercarse").[2] Compárese el irlandés antiguo adella ('visitar'), el córnico medio yel/yal ("ir") y el griego antiguo πίλναμαι (pílnamai) ("acercarse").[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Impulsar, poner en movimiento.
2
Golpear.
3
Rechazar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de pellō, pellere, pepulī, pulsum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo pellere, pepulisse
Infinitivo pasivo pellī
Participio activo pellēns, pulsūrus
Participio pasivo pellendus, pulsus
Gerundio pellendī, pellendō, pellendum
Supino pulsum, pulsū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egopellō pellis is, ea, idpellit nōspellimus vōspellitis eī, eae, eapellunt
Pretérito imperfecto egopellēbam pellēbās is, ea, idpellēbat nōspellēbāmus vōspellēbātis eī, eae, eapellēbant
Futuro egopellam pellēs is, ea, idpellēt nōspellēmus vōspellētis eī, eae, eapellent
Pretérito perfecto egopepulī pepulistī is, ea, idpepulit nōspepulimus vōspepulistis eī, eae, eapepulērunt, pepulēre
Pretérito pluscuamperfecto egopepuleram pepulerās is, ea, idpepulerat nōspepulerāmus vōspepulerātis eī, eae, eapepulerant
Futuro perfecto egopepulerō pepuleris is, ea, idpepulerit nōspepulerimus vōspepuleritis eī, eae, eapepulerint
Presente pasivo egopellor pelleris, pellere is, ea, idpellitur nōspellimur vōspelliminī eī, eae, eapelluntur
Pretérito imperfecto pasivo egopellēbar pellēbāris, pellēbāre is, ea, idpellēbātur nōspellēbāmur vōspellēbāminī eī, eae, eapellēbantur
Futuro pasivo egopellar pellēris, pellēre is, ea, idpellētur nōspellēmur vōspellēminī eī, eae, eapellentur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egopellam ut tūpellās ut is, ut ea, ut idpellat ut nōspellāmus ut vōspellātis ut eī, ut eae, ut eapellant
Pretérito imperfecto ut egopellerem ut tūpellerēs ut is, ut ea, ut idpelleret ut nōspellerēmus ut vōspellerētis ut eī, ut eae, ut eapellerent
Pretérito perfecto ut egopepulerim ut tūpepulerīs ut is, ut ea, ut idpepulerit ut nōspepulerīmus ut vōspepulerītis ut eī, ut eae, ut eapepulerint
Pretérito pluscuamperfecto ut egopepulissem ut tūpepulissēs ut is, ut ea, ut idpepulisset ut nōspepulissēmus ut vōspepulissētis ut eī, ut eae, ut eapepulissent
Presente pasivo ut egopellar ut tūpellāris, pellāre ut is, ut ea, ut idpellātur ut nōspellāmur ut vōspellāminī ut eī, ut eae, ut eapellantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egopellerer ut tūpellerēris, pellerēre ut is, ut ea, ut idpellerētur ut nōspellerēmur ut vōspellerēminī ut eī, ut eae, ut eapellerentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)pelle (is, ea, id) (vōs)pellite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)pellitō (is, ea, id)pellitō (vōs)pellitōte (eī, eae, ea)pelluntō
Presente pasivo (tū)pellere (is, ea, id) (vōs)pelliminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)pellitor (is, ea, id)pellitor (vōs) (eī, eae, ea)pelluntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. «pello» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 781. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
  2. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 455-456. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.