perficio
Apariencia
| perficio | |
| clásico (AFI) | /perˈfi.ki.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /perˈfi.t͡ʃi.o/ |
| silabación | per-fi-ci-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | i.ki.oː, i.t͡ʃi.o |
Etimología
[editar]Del prefijo per- (preposición) y faciō, -ere ('hacer').
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Llevar a fin.[1]
- 2
- Concluir, completar, finalizar.[1]
- Uso: dícese de acciones o procesos.
- 3
- Terminar.[1]
- Uso: dícese de un periodo.
- 4
- Acabar de hacer, de construir.[1]
- Uso: dícese de edificios, construcciones, composiciones, etc..
- 5
- Ocuparse de algo finalmente, definitivamente.[1]
- 6
- Hacer pedazos: reducir, digerir (comida).[1]
- 7
- Acabar la vida de, destruir.[1]
- 8
- Gastar, consumir, agotar.[1]
- 9
- Llevar al grado más alto de desarrollo: perfeccionar.[1]
- 10
- Perfeccionarse.[1]
- Uso: con ablativo, dícese de una persona en relación a un arte.
- 11
- Madurar.[1]
- Uso: dícese de plantas.
- 12
- Dar la última mano a, aplicar los últimos procesos a.[1]
- Uso: dícese de productos.
- 13
- Construir, formar, fabricar con habilidad o minuciosidad.
- 14
- Llevar a cabo, ejecutar, cumplir.[1]
- Uso: dícese de promesas, requerimientos judiciales, etc..
- 15
- Causar, originar, crear, conseguir, efectuar.[1]
- Uso: dícese de acciones o resultados.
- 16
- Crear, producir.[1]
- Uso: dícese de condiciones, etc..
- 17
- Conseguir, generar, producir.[1]
- Uso: dícese de dinero, una suma de dinero.
Conjugación
[editar]Conjugación de perficiō, perficere, perfēcī, perfectum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | perficere, perfēcisse | |||||
| Infinitivo pasivo | perficī | |||||
| Participio activo | perficiēns, perfectūrus | |||||
| Participio pasivo | perficiendus, perfectus | |||||
| Gerundio | perficiendī, perficiendō, perficiendum | |||||
| Supino | perfectum, perfectū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego perficiō | tū perficis | is, ea, id perficit | nōs perficimus | vōs perficitis | eī, eae, ea perficiunt |
| Pretérito imperfecto | ego perficiēbam | tū perficiēbās | is, ea, id perficiēbat | nōs perficiēbāmus | vōs perficiēbātis | eī, eae, ea perficiēbant |
| Futuro | ego perficiam | tū perficiēs | is, ea, id perficiēt | nōs perficiēmus | vōs perficiētis | eī, eae, ea perficient |
| Pretérito perfecto | ego perfēcī | tū perfēcistī | is, ea, id perfēcit | nōs perfēcimus | vōs perfēcistis | eī, eae, ea perfēcērunt, perfēcēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego perfēceram | tū perfēcerās | is, ea, id perfēcerat | nōs perfēcerāmus | vōs perfēcerātis | eī, eae, ea perfēcerant |
| Futuro perfecto | ego perfēcerō | tū perfēceris | is, ea, id perfēcerit | nōs perfēcerimus | vōs perfēceritis | eī, eae, ea perfēcerint |
| Presente pasivo | ego perficior | tū perficeris, perficere | is, ea, id perficitur | nōs perficimur | vōs perficiminī | eī, eae, ea perficiuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego perficiēbar | tū perficiēbāris, perficiēbāre | is, ea, id perficiēbātur | nōs perficiēbāmur | vōs perficiēbāminī | eī, eae, ea perficiēbantur |
| Futuro pasivo | ego perficiar | tū perficiēris, perficiēre | is, ea, id perficiētur | nōs perficiēmur | vōs perficiēminī | eī, eae, ea perficientur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego perficiam | ut tū perficiās | ut is, ut ea, ut id perficiat | ut nōs perficiāmus | ut vōs perficiātis | ut eī, ut eae, ut ea perficiant |
| Pretérito imperfecto | ut ego perficerem | ut tū perficerēs | ut is, ut ea, ut id perficeret | ut nōs perficerēmus | ut vōs perficerētis | ut eī, ut eae, ut ea perficerent |
| Pretérito perfecto | ut ego perfēcerim | ut tū perfēcerīs | ut is, ut ea, ut id perfēcerit | ut nōs perfēcerīmus | ut vōs perfēcerītis | ut eī, ut eae, ut ea perfēcerint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego perfēcissem | ut tū perfēcissēs | ut is, ut ea, ut id perfēcisset | ut nōs perfēcissēmus | ut vōs perfēcissētis | ut eī, ut eae, ut ea perfēcissent |
| Presente pasivo | ut ego perficiar | ut tū perficiāris, perficiāre | ut is, ut ea, ut id perficiātur | ut nōs perficiāmur | ut vōs perficiāminī | ut eī, ut eae, ut ea perficiantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego perficerer | ut tū perficerēris, perficerēre | ut is, ut ea, ut id perficerētur | ut nōs perficerēmur | ut vōs perficerēminī | ut eī, ut eae, ut ea perficerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) perfice | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) perficite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) perficitō | (is, ea, id) perficitō | ― ― | (vōs) perficitōte | (eī, eae, ea) perficiuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) perficere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) perficiminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) perficitor | (is, ea, id) perficitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) perficiuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||