perpetuus
Apariencia
| perpetuus | |
| clásico (AFI) | /perˈpe.tu.us/ |
| eclesiástico (AFI) | /perˈpe.tu.us/ |
| silabación | per-pe-tu-us |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | e.tu.us |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]- 1
- Perpetuo1, perdurable1, perenne1.
- Ejemplo:
«Locus Vitruvii est lib. 10, ubi tamen lectiones variant, quod perpetuum' est vitium in Codicibus Vitruvianus».→ «El pasaje de Vitruvio se encuentra en el libro 10, donde, sin embargo, las lecturas varían, lo cual es un defecto perenne en los códices de Vitruvio».Aquino, Carlo d’. Lexici militaris. Página 23. Editorial: Romae: typis Antonii de Rubeis è Foro Rotundæ in via ad Seminarium Romanum. 1724.
- Ejemplo:
Descendientes
[editar]Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de perpetuus, perpetua, perpetuum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. perpetuus | f. perpetua | n. perpetuum |
| Genitivo | m. perpetuī | f. perpetuae | n. perpetuī |
| Dativo | m. perpetuō | f. perpetuae | n. perpetuō |
| Acusativo | m. perpetuum | f. perpetuam | n. perpetuum |
| Ablativo | m. perpetuō | f. perpetuā | n. perpetuō |
| Vocativo | m. perpetue | f. perpetua | n. perpetuum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. perpetuī | f. perpetuae | n. perpetua |
| Genitivo | m. perpetuōrum | f. perpetuārum | n. perpetuōrum |
| Dativo | m. perpetuīs | f. perpetuīs | n. perpetuīs |
| Acusativo | m. perpetuōs | f. perpetuās | n. perpetua |
| Ablativo | m. perpetuīs | f. perpetuīs | n. perpetuīs |
| Vocativo | m. perpetuī | f. perpetuae | n. perpetua |