pondero

 Entradas similares:  ponderó, ponderò

Español

pondero
pronunciación (AFI)	[põn̪ˈd̪eɾo]
silabación	pon-de-ro
acentuación	llana
longitud silábica	trisílaba
rima	e.ɾo

Forma verbal

1

Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de ponderar.

Italiano

pondero
pronunciación (AFI)	[ˈpɔn.de.ro]

Forma verbal

1

Primera persona del singular (io) del presente de indicativo de ponderare.

Latín

pondero
clásico (AFI)	/ˈpon.de.roː/
eclesiástico (AFI)	/ˈpon.de.ro/
silabación	pon-de-rō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	on.de.roː, on.de.ro

Etimología

De ponderis y el sufijo ō, este de pendere ('pesar').

Verbo transitivo

1

Peso.

• Sinónimo: expendō.

2

Pondero o estimo.

• Uso: figurado.
• Sinónimos: aspicio, expendō, meditor.

3

Cargar.

• Uso: medieval.

Conjugación

Conjugación de ponderō, ponderāre, ponderāvī, ponderātum  (primera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	ponderāre, ponderāvisse
Infinitivo pasivo	ponderārī
Participio activo	ponderāns, ponderātūrus
Participio pasivo	ponderandus, ponderātus
Gerundio	ponderandī, ponderandō, ponderandum
Supino	ponderātum, ponderātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego ponderō	tū ponderās	is, ea, id ponderat	nōs ponderāmus	vōs ponderātis	eī, eae, ea ponderant
Pretérito imperfecto	ego ponderābam	tū ponderābās	is, ea, id ponderābat	nōs ponderābāmus	vōs ponderābātis	eī, eae, ea ponderābant
Futuro	ego ponderābō	tū ponderābis	is, ea, id ponderābit	nōs ponderābimus	vōs ponderābitis	eī, eae, ea ponderābunt
Pretérito perfecto	ego ponderāvī	tū ponderāvistī	is, ea, id ponderāvit	nōs ponderāvimus	vōs ponderāvistis	eī, eae, ea ponderāvērunt, ponderāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego ponderāveram	tū ponderāverās	is, ea, id ponderāverat	nōs ponderāverāmus	vōs ponderāverātis	eī, eae, ea ponderāverant
Futuro perfecto	ego ponderāverō	tū ponderāveris	is, ea, id ponderāverit	nōs ponderāverimus	vōs ponderāveritis	eī, eae, ea ponderāverint
Presente pasivo	ego ponderor	tū ponderāris, ponderāre	is, ea, id ponderātur	nōs ponderāmur	vōs ponderāminī	eī, eae, ea ponderantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego ponderābar	tū ponderābāris, ponderābāre	is, ea, id ponderābātur	nōs ponderābāmur	vōs ponderābāminī	eī, eae, ea ponderābantur
Futuro pasivo	ego ponderābor	tū ponderāberis, ponderābere	is, ea, id ponderābitur	nōs ponderābimur	vōs ponderābiminī	eī, eae, ea ponderābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego ponderem	ut tū ponderēs	ut is, ut ea, ut id ponderet	ut nōs ponderēmus	ut vōs ponderētis	ut eī, ut eae, ut ea ponderent
Pretérito imperfecto	ut ego ponderārem	ut tū ponderārēs	ut is, ut ea, ut id ponderāret	ut nōs ponderārēmus	ut vōs ponderārētis	ut eī, ut eae, ut ea ponderārent
Pretérito perfecto	ut ego ponderāverim	ut tū ponderāverīs	ut is, ut ea, ut id ponderāverit	ut nōs ponderāverīmus	ut vōs ponderāverītis	ut eī, ut eae, ut ea ponderāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego ponderāvissem	ut tū ponderāvissēs	ut is, ut ea, ut id ponderāvisset	ut nōs ponderāvissēmus	ut vōs ponderāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea ponderāvissent
Presente pasivo	ut ego ponderer	ut tū ponderēris, ponderēre	ut is, ut ea, ut id ponderētur	ut nōs ponderēmur	ut vōs ponderēminī	ut eī, ut eae, ut ea ponderentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ponderārer	ut tū ponderārēris, ponderārēre	ut is, ut ea, ut id ponderārētur	ut nōs ponderārēmur	ut vōs ponderārēminī	ut eī, ut eae, ut ea ponderārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) ponderā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ponderāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) ponderātō	(is, ea, id) ponderātō	― ―	(vōs) ponderātōte	(eī, eae, ea) ponderantō
Presente pasivo	― ―	(tū) ponderāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ponderāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) ponderātor	(is, ea, id) ponderātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ponderantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Descendientes

Descendientes [▲▼]

• Catalán: ponderar ^(ca).
• Español: ponderar.
• Francés: pondérer ^(fr).
• Francés medio: ponderer.
• Italiano: ponderar ^(it).
• Inglés: ponder ^(en).
• Portugués: ponderar ^(pt).
• Rumano: pondera ^(ro).

Portugués

pondero
brasilero (AFI)	/põˈdɛ.ɾu/
europeo (AFI)	/põˈde.ɾu/
silabación	pon-de-ro
acentuación	llana
longitud silábica	trisílaba
rimas	ɛ.ɾu, e.ɾu

Forma verbal

1

Primera persona del singular (eu) del presente de indicativo de ponderar.