De Wikcionario, el diccionario libre
Del prefijo prae- (preposición) y sum ('ser').
Conjugación de praesum, praeesse, praefuī, ― (tercera conjugación, defectivo, irregular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
praeesse |
| Infinitivo pasivo |
― |
| Participio activo |
praefutūrus |
| Participio pasivo |
― |
| Gerundio |
― |
| Supino |
― |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego praesum |
tū praees |
is, ea, id praeest |
nōs praesumus |
vōs praeestis |
eī, eae, ea praesunt |
| Pretérito imperfecto |
ego praeeram |
tū praeerās |
is, ea, id praeerat |
nōs praeerāmus |
vōs praeerātis |
eī, eae, ea praeerant |
| Futuro |
ego praeerō |
tū praeeris, praeere |
is, ea, id praeerit |
nōs praeerimus |
vōs praeeritis |
eī, eae, ea praeerunt |
| Pretérito perfecto |
ego praefuī |
tū praefuistī |
is, ea, id praefuit |
nōs praefuimus |
vōs praefuistis |
eī, eae, ea praefuērunt, praefuēre |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego praefueram |
tū praefuerās |
is, ea, id praefuerat |
nōs praefuerāmus |
vōs praefuerātis |
eī, eae, ea praefuerant |
| Futuro perfecto |
ego praefuerō |
tū praefueris |
is, ea, id praefuerit |
nōs praefuerimus |
vōs praefueritis |
eī, eae, ea praefuerint |
| Presente pasivo |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Futuro pasivo |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego praesim, praesiem, praefuam† |
ut tū praesīs, praesiēs, praefuās† |
ut is, ut ea, ut id praesit, praesiet, praefuat† |
ut nōs praesīmus, praesiēmus, praefuāmus† |
ut vōs praesītis, praesiētis, praefuātis† |
ut eī, ut eae, ut ea praesint, praesient, praefuant† |
| Pretérito imperfecto |
ut ego praeessem, praeforem |
ut tū praeessēs, praeforēs |
ut is, ut ea, ut id praeesset, praeforet |
ut nōs praeessēmus, praeforēmus |
ut vōs praeessētis, praeforētis |
ut eī, ut eae, ut ea praeessent, praeforent |
| Pretérito perfecto |
ut ego praefuerim |
ut tū praefuerīs |
ut is, ut ea, ut id praefuerit |
ut nōs praefuerīmus |
ut vōs praefuerītis |
ut eī, ut eae, ut ea praefuerint |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego praefuissem |
ut tū praefuissēs |
ut is, ut ea, ut id praefuisset |
ut nōs praefuissēmus |
ut vōs praefuissētis |
ut eī, ut eae, ut ea praefuissent |
| Presente pasivo |
ut ego ― |
ut tū ― |
ut is, ut ea, ut id ― |
ut nōs ― |
ut vōs ― |
ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego ― |
ut tū ― |
ut is, ut ea, ut id ― |
ut nōs ― |
ut vōs ― |
ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) praees |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) praeeste |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) praeestō |
(is, ea, id) praeestō |
― ― |
(vōs) praeestōte |
(eī, eae, ea) praesuntō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) ― |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) ― |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
