Ir al contenido

profazar

De Wikcionario, el diccionario libre
profazar
seseante (AFI) [pɾofaˈsaɾ]
no seseante (AFI) [pɾofaˈθaɾ]
silabación pro-fa-zar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

De origen incierto.[1] Posiblemente del prefijo pro-, faz y el sufijo -ar.[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Abominar, censurar o decir mal de una persona o cosa.[2]
  • Uso: anticuado

Conjugación

[editar]
Conjugación de profazarparadigma: realizar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo profazar haber profazado
Gerundio profazando habiendo profazado
Participio profazado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoprofazo profazas vosprofazás él, ella, ustedprofaza nosotrosprofazamos vosotrosprofazáis ustedes, ellosprofazan
Pretérito imperfecto yoprofazaba profazabas vosprofazabas él, ella, ustedprofazaba nosotrosprofazábamos vosotrosprofazabais ustedes, ellosprofazaban
Pretérito perfecto yoprofacé profazaste vosprofazaste él, ella, ustedprofazó nosotrosprofazamos vosotrosprofazasteis ustedes, ellosprofazaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía profazado habías profazado voshabías profazado él, ella, ustedhabía profazado nosotroshabíamos profazado vosotroshabíais profazado ustedes, elloshabían profazado
Pretérito perfecto compuesto yohe profazado has profazado voshas profazado él, ella, ustedha profazado nosotroshemos profazado vosotroshabéis profazado ustedes, elloshan profazado
Futuro yoprofazaré profazarás vosprofazarás él, ella, ustedprofazará nosotrosprofazaremos vosotrosprofazaréis ustedes, ellosprofazarán
Futuro compuesto yohabré profazado habrás profazado voshabrás profazado él, ella, ustedhabrá profazado nosotroshabremos profazado vosotroshabréis profazado ustedes, elloshabrán profazado
Pretérito anterior yohube profazado hubiste profazado voshubiste profazado él, ella, ustedhubo profazado nosotroshubimos profazado vosotroshubisteis profazado ustedes, elloshubieron profazado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoprofazaría profazarías vosprofazarías él, ella, ustedprofazaría nosotrosprofazaríamos vosotrosprofazaríais ustedes, ellosprofazarían
Condicional compuesto yohabría profazado habrías profazado voshabrías profazado él, ella, ustedhabría profazado nosotroshabríamos profazado vosotroshabríais profazado ustedes, elloshabrían profazado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoproface que túprofaces que vosprofaces, profacés que él, que ella, que ustedproface que nosotrosprofacemos que vosotrosprofacéis que ustedes, que ellosprofacen
Pretérito imperfecto que yoprofazara, profazase que túprofazaras, profazases que vosprofazaras, profazases que él, que ella, que ustedprofazara, profazase que nosotrosprofazáramos, profazásemos que vosotrosprofazarais, profazaseis que ustedes, que ellosprofazaran, profazasen
Pretérito perfecto que yohaya profazado que túhayas profazado que voshayas profazado que él, que ella, que ustedhaya profazado que nosotroshayamos profazado que vosotroshayáis profazado que ustedes, que elloshayan profazado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera profazado, hubiese profazado que túhubieras profazado, hubieses profazado que voshubieras profazado, hubieses profazado que él, que ella, que ustedhubiera profazado, hubiese profazado que nosotroshubiéramos profazado, hubiésemos profazado que vosotroshubierais profazado, hubieseis profazado que ustedes, que elloshubieran profazado, hubiesen profazado
Futuro que yoprofazare que túprofazares que vosprofazares que él, que ella, que ustedprofazare que nosotrosprofazáremos que vosotrosprofazareis que ustedes, que ellosprofazaren
Futuro compuesto que yohubiere profazado que túhubieres profazado que voshubieres profazado que él, que ella, que ustedhubiere profazado que nosotroshubiéremos profazado que vosotroshubiereis profazado que ustedes, que elloshubieren profazado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)profaza (vos)profazá (usted)proface (nosotros)profacemos (vosotros)profazad (ustedes)profacen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Referencias y notas

[editar]
  1. «profazar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.
  2. 1 2 «profazar» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 836. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.