prosaicus
Apariencia
| prōsaĭcus | |
| clásico (AFI) | /ˈproː.sai.kus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈpro.sai.kus/ |
| silabación | prō-saĭ-cus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | o.sai.kus, oː.sai.kus |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]1.ª y 2.ª declinación (-us, -a, -um) | ||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | prōsaĭcus | prōsaĭca | prōsaĭcum | prōsaĭcī | prōsaĭcae | prōsaĭca |
| Vocativo | prōsaĭce | prōsaĭca | prōsaĭcum | prōsaĭcī | prōsaĭcae | prōsaĭca |
| Acusativo | prōsaĭcum | prōsaĭcam | prōsaĭcum | prōsaĭcōs | prōsaĭcās | prōsaĭca |
| Genitivo | prōsaĭcī | prōsaĭcae | prōsaĭcī | prōsaĭcōrum | prōsaĭcārum | prōsaĭcōrum |
| Dativo | prōsaĭcō | prōsaĭcae | prōsaĭcō | prōsaĭcīs | prōsaĭcīs | prōsaĭcīs |
| Ablativo | prōsaĭcō | prōsaĭcā | prōsaĭcō | prōsaĭcīs | prōsaĭcīs | prōsaĭcīs |
- 1
- Prosaico.
- 2
- Dicho de una persona, especialmente de un hombre: Que escribe en prosa.[cita requerida]
- Uso: se emplea también como sustantivo masculino.