Ir al contenido

prospicio

De Wikcionario, el diccionario libre
prospicio
clásico (AFI) /proːˈspi.ki.oː/
eclesiástico (AFI) /proˈspi.t͡ʃi.o/
silabación prō-spi-ci-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rimas i.ki.oː, i.t͡ʃi.o

Etimología

[editar]

Del prefijo pro- y speciō, -ere ('mirar').[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Ver delante de uno.[1]
2
Dar una vista de.
  • Uso: dícese de edificaciones y otros puntos estratégicos.[1]
3
Mirar, contemplar.[1]
4
Ver (con la mente) el futuro, percibir de antemano, anticipar, prever.[1]
5
Considerar con respecto al futuro, prestar atención a, atender.[1]
6
Estar atento a algo, esperar algo (con intenciones de adquisición).[1]
7
Procurar (que), ver (que).
8
Estipular (que), disponer (que), decretar (que), promulgar (que).
  • Uso: dícese de leyes o similar.[1]

Verbo intransitivo

[editar]
9
Ver delante, tener una vista a.[1]
10
Mirar fuera, mirar hacia delante.[1]
11
Ver el futuro.[1]
12
Hacer provisiones (para algo), tomar medidas (en el interés de), proporcionar.
  • Uso: con dativo; también con in + acusativo.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de prōspiciō, prōspicere, prōspexī, prōspectum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo prōspicere, prōspexisse
Infinitivo pasivo prōspicī
Participio activo prōspiciēns, prōspectūrus
Participio pasivo prōspiciendus, prōspectus
Gerundio prōspiciendī, prōspiciendō, prōspiciendum
Supino prōspectum, prōspectū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoprōspiciō prōspicis is, ea, idprōspicit nōsprōspicimus vōsprōspicitis eī, eae, eaprōspiciunt
Pretérito imperfecto egoprōspiciēbam prōspiciēbās is, ea, idprōspiciēbat nōsprōspiciēbāmus vōsprōspiciēbātis eī, eae, eaprōspiciēbant
Futuro egoprōspiciam prōspiciēs is, ea, idprōspiciēt nōsprōspiciēmus vōsprōspiciētis eī, eae, eaprōspicient
Pretérito perfecto egoprōspexī prōspexistī is, ea, idprōspexit nōsprōspeximus vōsprōspexistis eī, eae, eaprōspexērunt, prōspexēre
Pretérito pluscuamperfecto egoprōspexeram prōspexerās is, ea, idprōspexerat nōsprōspexerāmus vōsprōspexerātis eī, eae, eaprōspexerant
Futuro perfecto egoprōspexerō prōspexeris is, ea, idprōspexerit nōsprōspexerimus vōsprōspexeritis eī, eae, eaprōspexerint
Presente pasivo egoprōspicior prōspiceris, prōspicere is, ea, idprōspicitur nōsprōspicimur vōsprōspiciminī eī, eae, eaprōspiciuntur
Pretérito imperfecto pasivo egoprōspiciēbar prōspiciēbāris, prōspiciēbāre is, ea, idprōspiciēbātur nōsprōspiciēbāmur vōsprōspiciēbāminī eī, eae, eaprōspiciēbantur
Futuro pasivo egoprōspiciar prōspiciēris, prōspiciēre is, ea, idprōspiciētur nōsprōspiciēmur vōsprōspiciēminī eī, eae, eaprōspicientur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoprōspiciam ut tūprōspiciās ut is, ut ea, ut idprōspiciat ut nōsprōspiciāmus ut vōsprōspiciātis ut eī, ut eae, ut eaprōspiciant
Pretérito imperfecto ut egoprōspicerem ut tūprōspicerēs ut is, ut ea, ut idprōspiceret ut nōsprōspicerēmus ut vōsprōspicerētis ut eī, ut eae, ut eaprōspicerent
Pretérito perfecto ut egoprōspexerim ut tūprōspexerīs ut is, ut ea, ut idprōspexerit ut nōsprōspexerīmus ut vōsprōspexerītis ut eī, ut eae, ut eaprōspexerint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoprōspexissem ut tūprōspexissēs ut is, ut ea, ut idprōspexisset ut nōsprōspexissēmus ut vōsprōspexissētis ut eī, ut eae, ut eaprōspexissent
Presente pasivo ut egoprōspiciar ut tūprōspiciāris, prōspiciāre ut is, ut ea, ut idprōspiciātur ut nōsprōspiciāmur ut vōsprōspiciāminī ut eī, ut eae, ut eaprōspiciantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoprōspicerer ut tūprōspicerēris, prōspicerēre ut is, ut ea, ut idprōspicerētur ut nōsprōspicerēmur ut vōsprōspicerēminī ut eī, ut eae, ut eaprōspicerentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)prōspice (is, ea, id) (vōs)prōspicite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)prōspicitō (is, ea, id)prōspicitō (vōs)prōspicitōte (eī, eae, ea)prōspiciuntō
Presente pasivo (tū)prōspicere (is, ea, id) (vōs)prōspiciminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)prōspicitor (is, ea, id)prōspicitor (vōs) (eī, eae, ea)prōspiciuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.