prospicio
Apariencia
| prospicio | |
| clásico (AFI) | /proːˈspi.ki.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /proˈspi.t͡ʃi.o/ |
| silabación | prō-spi-ci-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | i.ki.oː, i.t͡ʃi.o |
Etimología
[editar]Del prefijo pro- y speciō, -ere ('mirar').[1]
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Ver delante de uno.[1]
- 2
- Dar una vista de.
- Uso: dícese de edificaciones y otros puntos estratégicos.[1]
- 3
- Mirar, contemplar.[1]
- 4
- Ver (con la mente) el futuro, percibir de antemano, anticipar, prever.[1]
- 5
- Considerar con respecto al futuro, prestar atención a, atender.[1]
- 6
- Estar atento a algo, esperar algo (con intenciones de adquisición).[1]
- 7
- Procurar (que), ver (que).
- 8
- Estipular (que), disponer (que), decretar (que), promulgar (que).
- Uso: dícese de leyes o similar.[1]
Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de prōspiciō, prōspicere, prōspexī, prōspectum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | prōspicere, prōspexisse | |||||
| Infinitivo pasivo | prōspicī | |||||
| Participio activo | prōspiciēns, prōspectūrus | |||||
| Participio pasivo | prōspiciendus, prōspectus | |||||
| Gerundio | prōspiciendī, prōspiciendō, prōspiciendum | |||||
| Supino | prōspectum, prōspectū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego prōspiciō | tū prōspicis | is, ea, id prōspicit | nōs prōspicimus | vōs prōspicitis | eī, eae, ea prōspiciunt |
| Pretérito imperfecto | ego prōspiciēbam | tū prōspiciēbās | is, ea, id prōspiciēbat | nōs prōspiciēbāmus | vōs prōspiciēbātis | eī, eae, ea prōspiciēbant |
| Futuro | ego prōspiciam | tū prōspiciēs | is, ea, id prōspiciēt | nōs prōspiciēmus | vōs prōspiciētis | eī, eae, ea prōspicient |
| Pretérito perfecto | ego prōspexī | tū prōspexistī | is, ea, id prōspexit | nōs prōspeximus | vōs prōspexistis | eī, eae, ea prōspexērunt, prōspexēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego prōspexeram | tū prōspexerās | is, ea, id prōspexerat | nōs prōspexerāmus | vōs prōspexerātis | eī, eae, ea prōspexerant |
| Futuro perfecto | ego prōspexerō | tū prōspexeris | is, ea, id prōspexerit | nōs prōspexerimus | vōs prōspexeritis | eī, eae, ea prōspexerint |
| Presente pasivo | ego prōspicior | tū prōspiceris, prōspicere | is, ea, id prōspicitur | nōs prōspicimur | vōs prōspiciminī | eī, eae, ea prōspiciuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego prōspiciēbar | tū prōspiciēbāris, prōspiciēbāre | is, ea, id prōspiciēbātur | nōs prōspiciēbāmur | vōs prōspiciēbāminī | eī, eae, ea prōspiciēbantur |
| Futuro pasivo | ego prōspiciar | tū prōspiciēris, prōspiciēre | is, ea, id prōspiciētur | nōs prōspiciēmur | vōs prōspiciēminī | eī, eae, ea prōspicientur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego prōspiciam | ut tū prōspiciās | ut is, ut ea, ut id prōspiciat | ut nōs prōspiciāmus | ut vōs prōspiciātis | ut eī, ut eae, ut ea prōspiciant |
| Pretérito imperfecto | ut ego prōspicerem | ut tū prōspicerēs | ut is, ut ea, ut id prōspiceret | ut nōs prōspicerēmus | ut vōs prōspicerētis | ut eī, ut eae, ut ea prōspicerent |
| Pretérito perfecto | ut ego prōspexerim | ut tū prōspexerīs | ut is, ut ea, ut id prōspexerit | ut nōs prōspexerīmus | ut vōs prōspexerītis | ut eī, ut eae, ut ea prōspexerint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego prōspexissem | ut tū prōspexissēs | ut is, ut ea, ut id prōspexisset | ut nōs prōspexissēmus | ut vōs prōspexissētis | ut eī, ut eae, ut ea prōspexissent |
| Presente pasivo | ut ego prōspiciar | ut tū prōspiciāris, prōspiciāre | ut is, ut ea, ut id prōspiciātur | ut nōs prōspiciāmur | ut vōs prōspiciāminī | ut eī, ut eae, ut ea prōspiciantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego prōspicerer | ut tū prōspicerēris, prōspicerēre | ut is, ut ea, ut id prōspicerētur | ut nōs prōspicerēmur | ut vōs prōspicerēminī | ut eī, ut eae, ut ea prōspicerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) prōspice | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) prōspicite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) prōspicitō | (is, ea, id) prōspicitō | ― ― | (vōs) prōspicitōte | (eī, eae, ea) prōspiciuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) prōspicere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) prōspiciminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) prōspicitor | (is, ea, id) prōspicitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) prōspiciuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||