quis
Apariencia
| quis | |
| clásico (AFI) | /ˈkʷis/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈkwis/ |
| silabación | quis |
| acentuación | monosílaba |
| longitud silábica | monosílaba |
| rima | is |
Etimología 1
[editar]Del protoitálico *kʷis [m./f.] y *kʷid [n.], y este del protoindoeuropeo [m./f.]/*kʷis [m./f.] y *kʷid [n.].[1] Compárese el hitita kui-/kue-/kuu̯a- ("quien", "que"), el sánscrito kim ("que", "cual"), el griego antiguo τίς (tís [m./f.]) y τί (tí [n.]) ("quien", "cual") y el irlandés antiguo cia ('quien').[1] → quī.
Pronombre interrogativo
[editar]Pronombre indeterminado
[editar]Pronombre relativo
[editar]- 3
- Alguien que, alguno que, algo que, cualquiera que.
Declinación
[editar]Declinación de quis, quae, quid tipo: irregular, pronombre relativo/interrogativo [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. quis, quī | f. quae, qua, quis† | n. quid |
| Genitivo | m. cuius, quoius† | f. cuius, quoius† | n. cuius, quoius† |
| Dativo | m. cui, quoi†, quoiei† | f. cui, quoi†, quoiei† | n. cui, quoi†, quoiei† |
| Acusativo | m. quem | f. quam, quem† | n. quid |
| Ablativo | m. quō, quī | f. quā, quī | n. quō, quī |
| Vocativo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. quī, quei† | f. quae | n. quae, qua |
| Genitivo | m. quōrum | f. quārum | n. quōrum |
| Dativo | m. quibus, quīs, queis† | f. quibus, quīs, queis† | n. quibus, quīs, queis† |
| Acusativo | m. quōs | f. quās | n. quae, qua |
| Ablativo | m. quibus, quīs, queis† | f. quibus, quīs, queis† | n. quibus, quīs, queis† |
| Vocativo | m. ― | f. ― | n. ― |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 510-511. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.