reficio
| reficio | |
| clásico (AFI) | /reˈfi.ki.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /reˈfi.t͡ʃi.o/ |
| silabación | re-fi-ci-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | i.ki.oː, i.t͡ʃi.o |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]- 1
- Restaurar (edificaciones, naves, artefactos, etc.) a su forma o condición original (o previa), reconstruir, rehacer, renovar, reparar.[1]
- 2
- Reparar (daños).[1]
- 3
- Remodelar.[1]
- 4
- Restaurar (una condición, emoción, situación, etc.).[1]
- Ejemplo:
animos reficere→ revivir, reanimar
- Ejemplo:
- 5
- Volver a nombrar, reelegir.[1]
- 6
- Renovar fuerzas, recuperar el aliento, revivir (después de cansancio, una batalla, una derrota, etc.).[1]
- 7
- Restaurar el poder (político o militar).[1]
- 8
- Restaurar, revivir, revitalizar (tierras, vegetación, etc.).[1]
- 9
- Recobrar fuerzas (después de enfermedades, heridas, etc.).[1]
- 10
- Reflexivo o en pasiva: recuperarse, curarse, mejorar.[1]
- 11
- Curar, remediar.[1]
- 12 Finanzas
- Convertir en dinero (bienes, mercancía), vender, realizar.[1]
- 13
- Recuperar (gastos, expensas).[1]
- 14
- Obtener ganancias de alguna producción.[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de reficiō, reficere, refēcī, refectum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | reficere, refēcisse | |||||
| Infinitivo pasivo | reficī | |||||
| Participio activo | reficiēns, refectūrus | |||||
| Participio pasivo | reficiendus, refectus | |||||
| Gerundio | reficiendī, reficiendō, reficiendum | |||||
| Supino | refectum, refectū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego reficiō | tū reficis | is, ea, id reficit | nōs reficimus | vōs reficitis | eī, eae, ea reficiunt |
| Pretérito imperfecto | ego reficiēbam | tū reficiēbās | is, ea, id reficiēbat | nōs reficiēbāmus | vōs reficiēbātis | eī, eae, ea reficiēbant |
| Futuro | ego reficiam | tū reficiēs | is, ea, id reficiēt | nōs reficiēmus | vōs reficiētis | eī, eae, ea reficient |
| Pretérito perfecto | ego refēcī | tū refēcistī | is, ea, id refēcit | nōs refēcimus | vōs refēcistis | eī, eae, ea refēcērunt, refēcēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego refēceram | tū refēcerās | is, ea, id refēcerat | nōs refēcerāmus | vōs refēcerātis | eī, eae, ea refēcerant |
| Futuro perfecto | ego refēcerō | tū refēceris | is, ea, id refēcerit | nōs refēcerimus | vōs refēceritis | eī, eae, ea refēcerint |
| Presente pasivo | ego reficior | tū reficeris, reficere | is, ea, id reficitur | nōs reficimur | vōs reficiminī | eī, eae, ea reficiuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego reficiēbar | tū reficiēbāris, reficiēbāre | is, ea, id reficiēbātur | nōs reficiēbāmur | vōs reficiēbāminī | eī, eae, ea reficiēbantur |
| Futuro pasivo | ego reficiar | tū reficiēris, reficiēre | is, ea, id reficiētur | nōs reficiēmur | vōs reficiēminī | eī, eae, ea reficientur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego reficiam | ut tū reficiās | ut is, ut ea, ut id reficiat | ut nōs reficiāmus | ut vōs reficiātis | ut eī, ut eae, ut ea reficiant |
| Pretérito imperfecto | ut ego reficerem | ut tū reficerēs | ut is, ut ea, ut id reficeret | ut nōs reficerēmus | ut vōs reficerētis | ut eī, ut eae, ut ea reficerent |
| Pretérito perfecto | ut ego refēcerim | ut tū refēcerīs | ut is, ut ea, ut id refēcerit | ut nōs refēcerīmus | ut vōs refēcerītis | ut eī, ut eae, ut ea refēcerint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego refēcissem | ut tū refēcissēs | ut is, ut ea, ut id refēcisset | ut nōs refēcissēmus | ut vōs refēcissētis | ut eī, ut eae, ut ea refēcissent |
| Presente pasivo | ut ego reficiar | ut tū reficiāris, reficiāre | ut is, ut ea, ut id reficiātur | ut nōs reficiāmur | ut vōs reficiāminī | ut eī, ut eae, ut ea reficiantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego reficerer | ut tū reficerēris, reficerēre | ut is, ut ea, ut id reficerētur | ut nōs reficerēmur | ut vōs reficerēminī | ut eī, ut eae, ut ea reficerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) refice | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) reficite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) reficitō | (is, ea, id) reficitō | ― ― | (vōs) reficitōte | (eī, eae, ea) reficiuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) reficere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) reficiminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) reficitor | (is, ea, id) reficitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) reficiuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||