Ir al contenido

reticent

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  réticent
reticent
pronunciación (AFI) /ˈrɛtɪsənt/

Etimología 1

[editar]

Del latín reticentem, y este del latín reticere, del latín tacere, del protoitálico *tak-ē-, del protoindoeuropeo *tHk-eh₁-.

Adjetivo

[editar]

reticent (largo)¦comparativo: more reticent¦superlativo: most reticent

1
Reticente.

Información adicional

[editar]
reticent
clásico (AFI) /ˈre.ti.kent/
eclesiástico (AFI) /ˈre.ti.t͡ʃent/
silabación re-ti-cent
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rimas e.ti.kent, e.ti.t͡ʃent

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Tercera persona del plural del presente activo de indicativo de reticeō.

Rumano

[editar]
reticent
pronunciación (AFI) /re.ti.t͡ʃent/
silabación re-ti-cent
longitud silábica trisílaba

Etimología 1

[editar]

Del francés réticent.[1]

Adjetivo

[editar]
1
Reticente.

Información adicional

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de reticent(regular) []
Masculino/neutro singular Masculino/neutro plural Femenino singular Femenino plural
Nom./acc. indefinido m./n. sg.reticent m./n. pl.reticenți f. sg.reticentă f. pl.reticente
Nom./acc. definido m./n. sg.reticentul m./n. pl.reticenții f. sg.reticenta f. pl.reticentele
Masculino singular Masculino plural Femenino/neutro singular Femenino/neutro plural
Gen./dat. indefinido m. sg.reticent m. pl.reticenți f./n. sg.reticente f./n. pl.reticente
Gen./dat. definido m. sg.reticentului m. pl.reticenților f./n. sg.reticentei f./n. pl.reticentelor

Referencias y notas

[editar]
  1. «reticent» en DEX online.