roncar
Apariencia
| roncar | |
| pronunciación (AFI) | [rõŋˈkaɾ] |
| silabación | ron-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín rhonchāre, y este del latín rhonchus, del griego antiguo ῥέγχος.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Producir un ruido específico, grave y áspero, con la garganta y las fosas nasales con la respiración y durante el sueño.
- Ejemplo: Acuéstate de lado, ¿sí? Es que cuando roncas no puedo dormir.
- 2
- Por extensión la generación por animales o cosas de un ruido grave, desagradable, áspero y prolongado.
- Ejemplo: El mar roncaba.
Locuciones
[editar]- ser el que ronca: Ser quien manda o es el primero en un grupo (Chile, coloquial)
Conjugación
[editar]Conjugación de roncar paradigma: complicar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | roncar | haber roncado | |||||
| Gerundio | roncando | habiendo roncado | |||||
| Participio | roncado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo ronco | tú roncas | vos roncás | él, ella, usted ronca | nosotros roncamos | vosotros roncáis | ustedes, ellos roncan |
| Pretérito imperfecto | yo roncaba | tú roncabas | vos roncabas | él, ella, usted roncaba | nosotros roncábamos | vosotros roncabais | ustedes, ellos roncaban |
| Pretérito perfecto | yo ronqué | tú roncaste | vos roncaste | él, ella, usted roncó | nosotros roncamos | vosotros roncasteis | ustedes, ellos roncaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había roncado | tú habías roncado | vos habías roncado | él, ella, usted había roncado | nosotros habíamos roncado | vosotros habíais roncado | ustedes, ellos habían roncado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he roncado | tú has roncado | vos has roncado | él, ella, usted ha roncado | nosotros hemos roncado | vosotros habéis roncado | ustedes, ellos han roncado |
| Futuro | yo roncaré | tú roncarás | vos roncarás | él, ella, usted roncará | nosotros roncaremos | vosotros roncaréis | ustedes, ellos roncarán |
| Futuro compuesto | yo habré roncado | tú habrás roncado | vos habrás roncado | él, ella, usted habrá roncado | nosotros habremos roncado | vosotros habréis roncado | ustedes, ellos habrán roncado |
| Pretérito anterior† | yo hube roncado | tú hubiste roncado | vos hubiste roncado | él, ella, usted hubo roncado | nosotros hubimos roncado | vosotros hubisteis roncado | ustedes, ellos hubieron roncado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo roncaría | tú roncarías | vos roncarías | él, ella, usted roncaría | nosotros roncaríamos | vosotros roncaríais | ustedes, ellos roncarían |
| Condicional compuesto | yo habría roncado | tú habrías roncado | vos habrías roncado | él, ella, usted habría roncado | nosotros habríamos roncado | vosotros habríais roncado | ustedes, ellos habrían roncado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo ronque | que tú ronques | que vos ronques, ronqués | que él, que ella, que usted ronque | que nosotros ronquemos | que vosotros ronquéis | que ustedes, que ellos ronquen |
| Pretérito imperfecto | que yo roncara, roncase | que tú roncaras, roncases | que vos roncaras, roncases | que él, que ella, que usted roncara, roncase | que nosotros roncáramos, roncásemos | que vosotros roncarais, roncaseis | que ustedes, que ellos roncaran, roncasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya roncado | que tú hayas roncado | que vos hayas roncado | que él, que ella, que usted haya roncado | que nosotros hayamos roncado | que vosotros hayáis roncado | que ustedes, que ellos hayan roncado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera roncado, hubiese roncado | que tú hubieras roncado, hubieses roncado | que vos hubieras roncado, hubieses roncado | que él, que ella, que usted hubiera roncado, hubiese roncado | que nosotros hubiéramos roncado, hubiésemos roncado | que vosotros hubierais roncado, hubieseis roncado | que ustedes, que ellos hubieran roncado, hubiesen roncado |
| Futuro† | que yo roncare | que tú roncares | que vos roncares | que él, que ella, que usted roncare | que nosotros roncáremos | que vosotros roncareis | que ustedes, que ellos roncaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere roncado | que tú hubieres roncado | que vos hubieres roncado | que él, que ella, que usted hubiere roncado | que nosotros hubiéremos roncado | que vosotros hubiereis roncado | que ustedes, que ellos hubieren roncado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) ronca | (vos) roncá | (usted) ronque | (nosotros) ronquemos | (vosotros) roncad | (ustedes) ronquen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: schnarchen (de)
- Catalán: bramar (ca); bramular (ca); roncar (ca)
- Danés: snorke (da)
- Vasco: zurrunga egin (eu)
- Esperanto: ronki (eo)
- Francés: ronfler (fr)
- Feroés: rjóta (fo); snorka (fo)
- Gǀwi: [1] ǃxhunu (gwj)
- Hebreo: לנחור (he)
- Inglés: snore (en); snort (en)
- Interlingua: roncar (ia)
- Italiano: russare (it)
- Maya yucateco: [1] nóokʼ (yua)
- Neerlandés: knorren (nl); ronken (nl); snorken (nl); snurken (nl)
- Papiamento: ronka (pap)
- Portugués: ressonar (pt); roncar (pt)
Asturiano
[editar]| roncar | |
| pronunciación (AFI) | [rõŋˈkaɾ] |
| silabación | ron-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín rhonchāre, y este del latín rhonchus, del griego antiguo ῥέγχος.
Verbo intransitivo
[editar]Locuciones
[editar]locuciones [▲▼]
| roncar | |
| central (AFI) | [ruŋˈka] |
| valenciano (AFI) | [roŋˈkaɾ] |
| baleárico (AFI) | [roŋˈka] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| homófonos | roncà |
Etimología 1
[editar]Del latín rhonchāre, y este del latín rhonchus, del griego antiguo ῥέγχος.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Roncar.
- 2
- Ronronear.
- Sinónimo: ronronejar.
Información adicional
[editar]Gallego
[editar]| roncar | |
| pronunciación (AFI) | [roŋˈkɑɾ] |
| silabación | ron-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín rhonchāre, y este del latín rhonchus, del griego antiguo ῥέγχος.
Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]Occitano
[editar]| roncar | |
| languedociano (AFI) | [ruŋˈka] |
| provenzal (AFI) | [ʁuŋˈka] |
Etimología 1
[editar]Del latín rhonchāre, y este del latín rhonchus, del griego antiguo ῥέγχος.
Verbo intransitivo
[editar]Información adicional
[editar]- Derivado: roncaire
| roncar | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del latín tardío rhonchāre[3], y este del latín rhonchus, del griego antiguo ῥέγχος.
Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]Flexión de roncarprimera conjugación, regular
Información adicional
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ «roncar» en Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana. Editorial: Academia de la Llingua Asturiana. Oviedo. ISBN: 9788481682083.
- ↑ «roncar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
- ↑ «roncar» en Dicionário online Caldas Aulete.
Categorías:
- Wikcionario:Desambiguación
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos intransitivos
- ES:Verbos
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma complicar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Asturiano
- AST:Palabras agudas
- AST:Palabras bisílabas
- AST:Rimas:aɾ
- AST:Palabras provenientes del latín
- AST:Verbos intransitivos
- AST:Verbos
- Catalán
- CA:Palabras agudas
- CA:Palabras bisílabas
- CA:Palabras provenientes del latín
- CA:Verbos intransitivos
- CA:Verbos
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras bisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Verbos intransitivos
- GL:Verbos
- GL:Verbos regulares
- GL:Primera conjugación
- Occitano
- OC:Palabras provenientes del latín
- OC:Verbos intransitivos
- OC:Verbos
- Portugués
- PT:Palabras provenientes del latín tardío
- PT:Verbos intransitivos
- PT:Verbos
- PT:Verbos regulares
- PT:Primera conjugación
- PT:Verbos con cambio ortográfico
- PT:Verbos en -car