sanctus
| sanctus | |
| clásico (AFI) | [ˈsaŋk.tʊs] |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de sanciō.
Declinación
[editar]Declinación de sānctus, sāncta, sānctum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. sānctus | f. sāncta | n. sānctum |
| Genitivo | m. sānctī | f. sānctae | n. sānctī |
| Dativo | m. sānctō | f. sānctae | n. sānctō |
| Acusativo | m. sānctum | f. sānctam | n. sānctum |
| Ablativo | m. sānctō | f. sānctā | n. sānctō |
| Vocativo | m. sāncte | f. sāncta | n. sānctum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. sānctī | f. sānctae | n. sāncta |
| Genitivo | m. sānctōrum | f. sānctārum | n. sānctōrum |
| Dativo | m. sānctīs | f. sānctīs | n. sānctīs |
| Acusativo | m. sānctōs | f. sānctās | n. sāncta |
| Ablativo | m. sānctīs | f. sānctīs | n. sānctīs |
| Vocativo | m. sānctī | f. sānctae | n. sāncta |