satisfactus
Apariencia
| satisfactus | |
| clásico (AFI) | /saˈtis.fak.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /saˈtis.fak.tus/ |
| silabación | sa-tis-fac-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | is.fak.tus |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Forma verbal
[editar]Declinación
[editar]Declinación de satisfactus, satisfacta, satisfactum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. satisfactus | f. satisfacta | n. satisfactum |
| Genitivo | m. satisfactī | f. satisfactae | n. satisfactī |
| Dativo | m. satisfactō | f. satisfactae | n. satisfactō |
| Acusativo | m. satisfactum | f. satisfactam | n. satisfactum |
| Ablativo | m. satisfactō | f. satisfactā | n. satisfactō |
| Vocativo | m. satisfacte | f. satisfacta | n. satisfactum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. satisfactī | f. satisfactae | n. satisfacta |
| Genitivo | m. satisfactōrum | f. satisfactārum | n. satisfactōrum |
| Dativo | m. satisfactīs | f. satisfactīs | n. satisfactīs |
| Acusativo | m. satisfactōs | f. satisfactās | n. satisfacta |
| Ablativo | m. satisfactīs | f. satisfactīs | n. satisfactīs |
| Vocativo | m. satisfactī | f. satisfactae | n. satisfacta |