scoilt

Irlandés

scoilt
pronunciación	falta agregar

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo femenino

1

Rotura

2

Hendidura, fisura.

Verbo transitivo

3

Partir.

4

Dividir.

5

Separar.

Conjugación

Conjugación de scoilt primera conjugación
Formas no personales
Sustantivo verbal	scoilteadh
Adjetivo verbal	scoilte
Formas personales
persona	singular			plural			pasiva autónoma
	1.ª	2.ª	3.ª	1.ª	2.ª	3.ª
indicativo
Presente	scoiltim	scoilteann tú scoiltir1	scoilteann sé, sí	scoiltimid	scoilteann sibh	scoilteann siad scoiltid1	scoiltear
Pretérito	scoilt mé scoilteas1	scoilt tú scoiltis1	scoilt sé, sí	scoilteamar	scoilt sibh scoilteabhair1	scoilt siad scoilteadar1	scoilteadh
Pretérito imperfecto	scoiltinn	scoilteá	scoilteadh sé, sí	scoiltimis	scoilteadh sibh	scoiltidís	scoiltí
Futuro	scoiltfidh mé scoiltfead1	scoiltfidh tú scoiltfir1	scoiltfidh sé, sí	scoiltfimid scoiltfeam1	scoiltfidh sibh	scoiltfidh siad scoiltfid1	scoiltfear
Condicional	scoiltfinn	scoiltfeá	scoiltfeadh sé, sí	scoiltfimis	scoiltfeadh sibh	scoiltfidís	scoiltfí
subjuntivo
Presente	scoilte mé scoiltead1	scoilte tú scoiltir1	scoilte sé, sí	scoiltimid	scoilte sibh	scoilte siad scoiltid1	scoiltear
Pretérito	scoiltinn	scoilteá	scoilteadh sé, sí	scoiltimis	scoilteadh sibh	scoiltidís	scoiltí
Imperativo	scoiltim	scoilt	scoilteadh sé, sí	scoiltimis	scoiltigí	scoiltidís	scoiltear
1 dialectal

Declinación

Declinación de scoilt  (segunda declinación) [▲▼]

	Singular	Plural	Singular definido	Plural definido
Nominativo	sg. scoilt	pl. scoilteanna	sg. def. an scoilt	pl. def. na scoilteanna
Genitivo	sg. scoilte	pl. scoilteanna	sg. def. na scoilte	pl. def. na scoilteanna
Dativo	sg. scoilt	pl. scoilteanna	sg. def. leis an scoilt, don scoilt	pl. def. leis na scoilteanna
Vocativo	sg. a scoilt	pl. a scoilteanna	―	―