separatio
Apariencia
| separatio | |
| clásico (AFI) | /seː.paˈraː.ti.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /se.paˈra.ti.o/ |
| silabación | sē-pa-rā-ti-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rimas | a.ti.o, aː.ti.oː |
Etimología
[editar]De sēparō, -āre ('separar') y el sufijo tiō, y aquel del prefijo sē- y parō, -āre ('proveer').[1]
Sustantivo femenino
[editar]Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Alemán: Separation (de).
- Catalán: separació (ca).
- Español: separación.
- Francés: séparation (fr).
- Inglés: separation (en).
- Italiano: separazione (it).
- Portugués: separação (pt).
- Rumano: separare (ro).
Declinación
[editar]Declinación de sēparātiō, sēparātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. sēparātiō | pl. sēparātiōnēs |
| Genitivo | sg. sēparātiōnis | pl. sēparātiōnum |
| Dativo | sg. sēparātiōnī | pl. sēparātiōnibus |
| Acusativo | sg. sēparātiōnem | pl. sēparātiōnēs |
| Ablativo | sg. sēparātiōne | pl. sēparātiōnibus |
| Vocativo | sg. sēparātiō | pl. sēparātiōnēs |