sepultarse
Apariencia
| sepultarse | |
| pronunciación (AFI) | [sepul̪ˈt̪aɾse] |
| silabación | se-pul-tar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De sepultar con el pronombre reflexivo átono
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Poner el propio cuerpo en un lugar destinado para los difuntos, generalmente bajo tierra o en un nicho funerario.
- 2
- Quedar fuera de la vista o de la atención; quedar oculto o abandonado al olvido.
- 3
- Quedar uno mismo, el ser, el ánimo o la conciencia, hundidos bajo el peso de fuertes emociones o pensamientos.
- Uso: figurado, se emplea también como transitivo.
- Sinónimos: abismarse, sumergirse, sumirse.
Conjugación
[editar]Conjugación de sepultarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | sepultarse | haberse sepultado | |||||
| Gerundio | sepultándose | habiéndose sepultado | |||||
| Participio | sepultado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me sepulto | tú te sepultas | vos te sepultás | él, ella, usted se sepulta | nosotros nos sepultamos | vosotros os sepultáis | ustedes, ellos se sepultan |
| Pretérito imperfecto | yo me sepultaba | tú te sepultabas | vos te sepultabas | él, ella, usted se sepultaba | nosotros nos sepultábamos | vosotros os sepultabais | ustedes, ellos se sepultaban |
| Pretérito perfecto | yo me sepulté | tú te sepultaste | vos te sepultaste | él, ella, usted se sepultó | nosotros nos sepultamos | vosotros os sepultasteis | ustedes, ellos se sepultaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había sepultado | tú te habías sepultado | vos te habías sepultado | él, ella, usted se había sepultado | nosotros nos habíamos sepultado | vosotros os habíais sepultado | ustedes, ellos se habían sepultado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he sepultado | tú te has sepultado | vos te has sepultado | él, ella, usted se ha sepultado | nosotros nos hemos sepultado | vosotros os habéis sepultado | ustedes, ellos se han sepultado |
| Futuro | yo me sepultaré | tú te sepultarás | vos te sepultarás | él, ella, usted se sepultará | nosotros nos sepultaremos | vosotros os sepultaréis | ustedes, ellos se sepultarán |
| Futuro compuesto | yo me habré sepultado | tú te habrás sepultado | vos te habrás sepultado | él, ella, usted se habrá sepultado | nosotros nos habremos sepultado | vosotros os habréis sepultado | ustedes, ellos se habrán sepultado |
| Pretérito anterior† | yo me hube sepultado | tú te hubiste sepultado | vos te hubiste sepultado | él, ella, usted se hubo sepultado | nosotros nos hubimos sepultado | vosotros os hubisteis sepultado | ustedes, ellos se hubieron sepultado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me sepultaría | tú te sepultarías | vos te sepultarías | él, ella, usted se sepultaría | nosotros nos sepultaríamos | vosotros os sepultaríais | ustedes, ellos se sepultarían |
| Condicional compuesto | yo me habría sepultado | tú te habrías sepultado | vos te habrías sepultado | él, ella, usted se habría sepultado | nosotros nos habríamos sepultado | vosotros os habríais sepultado | ustedes, ellos se habrían sepultado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me sepulte | que tú te sepultes | que vos te sepultes, te sepultés | que él, que ella, que usted se sepulte | que nosotros nos sepultemos | que vosotros os sepultéis | que ustedes, que ellos se sepulten |
| Pretérito imperfecto | que yo me sepultara, me sepultase | que tú te sepultaras, te sepultases | que vos te sepultaras, te sepultases | que él, que ella, que usted se sepultara, se sepultase | que nosotros nos sepultáramos, nos sepultásemos | que vosotros os sepultarais, os sepultaseis | que ustedes, que ellos se sepultaran, se sepultasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya sepultado | que tú te hayas sepultado | que vos te hayas sepultado, te hayás sepultado | que él, que ella, que usted se haya sepultado | que nosotros nos hayamos sepultado | que vosotros os hayáis sepultado | que ustedes, que ellos se hayan sepultado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera sepultado, me hubiese sepultado | que tú te hubieras sepultado, te hubieses sepultado | que vos te hubieras sepultado, te hubieses sepultado | que él, que ella, que usted se hubiera sepultado, se hubiese sepultado | que nosotros nos hubiéramos sepultado, nos hubiésemos sepultado | que vosotros os hubierais sepultado, os hubieseis sepultado | que ustedes, que ellos se hubieran sepultado, se hubiesen sepultado |
| Futuro† | que yo me sepultare | que tú te sepultares | que vos te sepultares | que él, que ella, que usted se sepultare | que nosotros nos sepultáremos | que vosotros os sepultareis | que ustedes, que ellos se sepultaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere sepultado | que tú te hubieres sepultado | que vos te hubieres sepultado | que él, que ella, que usted se hubiere sepultado | que nosotros nos hubiéremos sepultado | que vosotros os hubiereis sepultado | que ustedes, que ellos se hubieren sepultado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) sepúltate | (vos) sepultate | (usted) sepúltese | (nosotros) sepultémonos | (vosotros) sepultaos | (ustedes) sepúltense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]