Ir al contenido

serenitas

De Wikcionario, el diccionario libre
serenitas
clásico (AFI) /seˈreː.ni.taːs/
eclesiástico (AFI) /seˈre.ni.tas/
silabación se-rē-ni-tās
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rimas e.ni.tas, eː.ni.taːs

Etimología

[editar]

De serēnus ('sereno') y el sufijo tās.[1]

Sustantivo femenino

[editar]
1
Claridad (del aire o del cielo), serenidad, cielo despejado, buen tiempo.[1]
2
Condición o circunstancia favorable.[1]
  • Uso: figurado.

Declinación

[editar]
Declinación de serēnitās, serēnitātistipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.serēnitās pl.serēnitātēs
Genitivo sg.serēnitātis pl.serēnitātum
Dativo sg.serēnitātī pl.serēnitātibus
Acusativo sg.serēnitātem pl.serēnitātēs
Ablativo sg.serēnitāte pl.serēnitātibus
Vocativo sg.serēnitās pl.serēnitātēs

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.