Ir al contenido

servio

De Wikcionario, el diccionario libre
servio
pronunciación (AFI) [ˈseɾβ̞jo]
silabación ser-vio
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
grafías alternativas serbio
rima eɾ.bjo

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adjetivo

[editar]

servio¦plural: servios¦femenino: servia¦femenino plural: servias

1
Originario, relativo a, o propio de Servia.
  • Uso: se usa también como sustantivo, hoy desusado en favor de las ortografías con be: serbia, serbio

Sustantivo masculino

[editar]
2
Lengua eslava hablada en Serbia.
  • Uso: hoy desusado en favor de la ortografías con be: serbio

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []
servio
clásico (AFI) /ˈser.wi.o/
eclesiástico (AFI) /ˈser.vi.o/
silabación ser-vi-o
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rimas er.vi.o, er.wi.o

Etimología 1

[editar]

De servus.

Verbo intransitivo

[editar]
1
Servir.
2
Ser esclavo.
3
Depender, ponerse al servicio de, procurar por.
4
Condescender, acomodarse.
5
Depender de, estar gravado con una servidumbre.

Conjugación

[editar]
Conjugación de serviō, servīre, servīvī, servītum(cuarta conjugación, defectivo, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo servīre, servīvisse, serviisse
Infinitivo pasivo servīrī
Participio activo serviēns, servītūrus
Participio pasivo serviendus, servītus
Gerundio serviendī, serviendō, serviendum
Supino servītum, servītū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente serviō servīs (id)servit servīmus servītis serviunt
Pretérito imperfecto serviēbam serviēbās (id)serviēbat serviēbāmus serviēbātis serviēbant
Futuro serviam serviēs (id)serviet serviēmus serviētis servient
Pretérito perfecto servīvī, serviī servīvistī, serviistī (id)servīvit, serviit servīvimus, serviimus servīvistis, serviistis servīvērunt, serviērunt, servīvēre, serviēre
Pretérito pluscuamperfecto servīveram, servieram servīverās, servierās (id)servīverat, servierat servīverāmus, servierāmus servīverātis, servierātis servīverant, servierant
Futuro perfecto servīverō, servierō servīveris, servieris (id)servīverit, servierit servīverimus, servierimus servīveritis, servieritis servīverint, servierint
Presente pasivo (id)servītur
Pretérito imperfecto pasivo (id)serviēbātur
Futuro pasivo (id)serviētur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente serviam serviās (id)serviat serviāmus serviātis serviant
Pretérito imperfecto servīrem servīrēs (id)servīret servīrēmus servīrētis servīrent
Pretérito perfecto servīverim, servierim servīverīs, servierīs (id)servīverit, servierit servīverīmus, servierīmus servīverītis, servierītis servīverint, servierint
Pretérito pluscuamperfecto servīvissem, serviissem servīvissēs, serviissēs (id)servīvisset, serviisset servīvissēmus, serviissēmus servīvissētis, serviissētis servīvissent, serviissent
Presente pasivo (id)serviātur
Pretérito imperfecto pasivo (id)servīrētur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente servī (id) servīte
Futuro servītō (id)servītō servītōte serviuntō
Presente pasivo (id)
Futuro pasivo (id)servītor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]