sidiĝi
| sidiĝi | |
| pronunciación (AFI) | [siˈdid͡ʒi] |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Sentarse.
Conjugación
[editar]Conjugación de sidiĝi (regular) [▲▼]
| Infinitivo | sidiĝi | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | sidiĝus | ||
| Imperativo | sidiĝu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. sidiĝas | pret. sidiĝis | fut. sidiĝos |
| Part. activo | pres. sidiĝanta, sidiĝantaj, sidiĝantan, sidiĝantajn | pret. sidiĝinta, sidiĝintaj, sidiĝintan, sidiĝintajn | fut. sidiĝonta, sidiĝontaj, sidiĝontan, sidiĝontajn |
| Part. activo nominal | pres. sidiĝanto, sidiĝantoj, sidiĝanton, sidiĝantojn | pret. sidiĝinto, sidiĝintoj, sidiĝinton, sidiĝintojn | fut. sidiĝonto, sidiĝontoj, sidiĝonton, sidiĝontojn |
| Part. activo adverbial | pres. sidiĝante | pret. sidiĝinte | fut. sidiĝonte |