starigi

Esperanto

starigi
pronunciación (AFI)	[staˈɾigi]

Etimología

De stari y el sufijo -igi.

Verbo transitivo

1

Poner algo de pie, erigir, construir.

Conjugación

Conjugación de starigi  (regular) [▲▼]

Infinitivo	starigi
Condicional	starigus
Imperativo	starigu
	Presente	Pretérito	Futuro
Personal	pres. starigas	pret. starigis	fut. starigos
Part. activo	pres. stariganta, starigantaj, starigantan, starigantajn	pret. stariginta, starigintaj, starigintan, starigintajn	fut. starigonta, starigontaj, starigontan, starigontajn
Part. activo nominal	pres. stariganto, starigantoj, stariganton, starigantojn	pret. stariginto, starigintoj, stariginton, starigintojn	fut. starigonto, starigontoj, starigonton, starigontojn
Part. activo adverbial	pres. starigante	pret. stariginte	fut. starigonte
Part. pasivo	pres. starigata, starigataj, starigatan, starigatajn	pret. starigita, starigitaj, starigitan, starigitajn	fut. starigota, starigotaj, starigotan, starigotajn
Part. pasivo nominal	pres. starigato, starigatoj, starigaton, starigatojn	pret. starigito, starigitoj, starigiton, starigitojn	fut. starigoto, starigotoj, starigoton, starigotojn
Part. pasivo adverbial	pres. starigate	pret. starigite	fut. starigote