studiosus
Apariencia
| studiosus | |
| clásico (AFI) | /stu.diˈoː.sus/ |
| eclesiástico (AFI) | /stu.diˈo.sus/ |
| silabación | stu-di-ō-sus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | oː.sus, o.sus |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]- 1
- Activamente interesado en alguna práctica, materia, etc., aficionado, entusiasta, propenso, etc.[1]
- Uso: generalmente con genitivo, con dativo, con ad, con in
- 2
- Que estudia con preferencia o compromiso, entregado al estudio, estudioso.[1]
- 3
- Con genitivo: instruido en, experto en (una materia).[1]
- 4
- Devoto, afecto, amigo, admirador, partidario (de alguna persona o partido, mayormente en un contexto político).[1]
Sustantivo masculino
[editar]- 5
- Estudiante (especialmente de literatura o retórica).[1]
- 6
- Seguidor, aficionado, partidario, discípulo.[1]
Declinación
[editar]Declinación de studiōsus, studiōsa, studiōsum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. studiōsus | f. studiōsa | n. studiōsum |
| Genitivo | m. studiōsī | f. studiōsae | n. studiōsī |
| Dativo | m. studiōsō | f. studiōsae | n. studiōsō |
| Acusativo | m. studiōsum | f. studiōsam | n. studiōsum |
| Ablativo | m. studiōsō | f. studiōsā | n. studiōsō |
| Vocativo | m. studiōse | f. studiōsa | n. studiōsum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. studiōsī | f. studiōsae | n. studiōsa |
| Genitivo | m. studiōsōrum | f. studiōsārum | n. studiōsōrum |
| Dativo | m. studiōsīs | f. studiōsīs | n. studiōsīs |
| Acusativo | m. studiōsōs | f. studiōsās | n. studiōsa |
| Ablativo | m. studiōsīs | f. studiōsīs | n. studiōsīs |
| Vocativo | m. studiōsī | f. studiōsae | n. studiōsa |