subvenio
| subvenio | |
| clásico (AFI) | /subˈwe.ni.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /subˈve.ni.o/ |
| silabación | sub-ve-ni-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | e.ni.o, e.ni.oː |
Etimología
[editar]Del prefijo sub- y veniō, -īre ('venir').[1]
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Acudir en socorro o para el alivio (de personas, etc., en casos de peligros o dificultades, muchas veces en contexto militar).
- Uso: generalmente con dativo.[1]
- 2
- Sin implicaciones obvias de movimiento.[1]
- 3
- Dícese también de cosas, especialmente circunstancias.[1]
- 4
- Prestar ayuda (en caso de peligros), aliviar (enfermedades).
- Uso: con dativo.[1]
- 5
- Dícese también de cosas; especialmente en medicina de remedios o similar.[1]
- 6
- Venirse a la mente, ocurrirse.
- Uso: dícese de ideas.[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de subveniō, subvenīre, subvēnī, subventum (cuarta conjugación, defectivo, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | subvenīre, subvēnisse | |||||
| Infinitivo pasivo | subvenīrī | |||||
| Participio activo | subveniēns, subventūrus | |||||
| Participio pasivo | subveniendus, subventus | |||||
| Gerundio | subveniendī, subveniendō, subveniendum | |||||
| Supino | subventum, subventū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | subveniō | subvenīs | (id) subvenit | subvenīmus | subvenītis | subveniunt |
| Pretérito imperfecto | subveniēbam | subveniēbās | (id) subveniēbat | subveniēbāmus | subveniēbātis | subveniēbant |
| Futuro | subveniam | subveniēs | (id) subveniet | subveniēmus | subveniētis | subvenient |
| Pretérito perfecto | subvēnī | subvēnistī | (id) subvēnit | subvēnimus | subvēnistis | subvēnērunt, subvēnēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | subvēneram | subvēnerās | (id) subvēnerat | subvēnerāmus | subvēnerātis | subvēnerant |
| Futuro perfecto | subvēnerō | subvēneris | (id) subvēnerit | subvēnerimus | subvēneritis | subvēnerint |
| Presente pasivo | ― | ― | (id) subvenītur | ― | ― | ― |
| Pretérito imperfecto pasivo | ― | ― | (id) subveniēbātur | ― | ― | ― |
| Futuro pasivo | ― | ― | (id) subveniētur | ― | ― | ― |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | subveniam | subveniās | (id) subveniat | subveniāmus | subveniātis | subveniant |
| Pretérito imperfecto | subvenīrem | subvenīrēs | (id) subvenīret | subvenīrēmus | subvenīrētis | subvenīrent |
| Pretérito perfecto | subvēnerim | subvēnerīs | (id) subvēnerit | subvēnerīmus | subvēnerītis | subvēnerint |
| Pretérito pluscuamperfecto | subvēnissem | subvēnissēs | (id) subvēnisset | subvēnissēmus | subvēnissētis | subvēnissent |
| Presente pasivo | ― | ― | (id) subveniātur | ― | ― | ― |
| Pretérito imperfecto pasivo | ― | ― | (id) subvenīrētur | ― | ― | ― |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― | subvenī | (id) ― | ― | subvenīte | ― |
| Futuro | ― | subvenītō | (id) subvenītō | ― | subvenītōte | subveniuntō |
| Presente pasivo | ― | ― | (id) ― | ― | ― | ― |
| Futuro pasivo | ― | ― | (id) subvenītor | ― | ― | ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||