Ir al contenido

tertius

De Wikcionario, el diccionario libre
tertius
clásico (AFI) /ˈter.ti.us/
eclesiástico (AFI) /ˈter.ti.us/
silabación ter-ti-us
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rima er.ti.us
 Numerales latinos
← II III IV →
Cardinal:  trēs
Ordinal:  tertius
Distributivo:  ternī, trīnī
Adverbial:  ter

Etimología

[editar]

Del protoitálico *tritio-, y este del protoindoeuropeo *tri-to-.[1]
trēs

Adjetivo ordinal

[editar]
1
Tercero.

Declinación

[editar]
Declinación de tertius, tertia, tertiumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.tertius f.tertia n.tertium
Genitivo m.tertiī f.tertiae n.tertiī
Dativo m.tertiō f.tertiae n.tertiō
Acusativo m.tertium f.tertiam n.tertium
Ablativo m.tertiō f.tertiā n.tertiō
Vocativo m.tertie f.tertia n.tertium
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.tertiī f.tertiae n.tertia
Genitivo m.tertiōrum f.tertiārum n.tertiōrum
Dativo m.tertiīs f.tertiīs n.tertiīs
Acusativo m.tertiōs f.tertiās n.tertia
Ablativo m.tertiīs f.tertiīs n.tertiīs
Vocativo m.tertiī f.tertiae n.tertia

Referencias y notas

[editar]
  1. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 628-29. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.