titímalo
Apariencia
| titímalo | |
| pronunciación (AFI) | [t̪iˈt̪imalo] |
| silabación | ti-tí-ma-lo |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.ma.lo |
Etimología
[editar]Cultismo. Se documenta por primera vez en 1451.[1] Del latín tithymălus, y este del griego antiguo τιθύμαλος (tithýmalos).
Sustantivo masculino
[editar]titímalo ¦ plural: titímalos
- 1 Botánica
- (Euphorbia) Lechetrezna.[2]
- Ejemplo:
- Sinónimos: ésula, lechetrezna.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
| titímalo | |
| brasilero (AFI) | /t͡ʃiˈtĩ.ma.lu/ |
| europeo (AFI) | /tiˈti.mɐ.lu/ |
| silabación | ti-tí-ma-lo |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | i.mɐ.lu, ĩ.ma.lu |
Etimología
[editar]Cultsimo. Del latín tithymălus, y este del griego antiguo τιθύμαλος (tithýmalos).
Sustantivo masculino
[editar]titímalo ¦ plural: titímalos
- 1 Botánica
- (Euphorbia) Titímalo1, lechetrezna.[3]
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
- ↑ «titímalo» en Diccionario de la lengua española. Página 1175. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
- ↑ «titímalo» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.
Categorías:
- Desambiguaciones
- Español
- ES:Palabras esdrújulas
- ES:Palabras tetrasílabas
- ES:Rimas:i.ma.lo
- ES:Palabras documentadas desde el siglo XV
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Cultismos
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Botánica
- Portugués
- PT:Palabras esdrújulas
- PT:Palabras tetrasílabas
- PT:Rimas:i.mɐ.lu
- PT:Rimas:ĩ.ma.lu
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Cultismos
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos regulares
- PT:Botánica