trini
Apariencia
| trini | |
| clásico (AFI) | /ˈtriː.niː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈtri.ni/ |
| silabación | trī-nī |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| variantes | trīnus[1] |
| rimas | i.ni, iː.niː |
| Numerales latinos | |||
| ← III | IV | V → | |
|---|---|---|---|
| Cardinal: | trēs | ||
| Ordinal: | tertius | ||
| Distributivo: | ternī o trīnī | ||
| Adverbial: | ter | ||
Etimología
[editar]De trēs ("tres"; o de ter, "tres veces") y el sufijo nus, -nī. No queda del todo claro si ambos, trīnī y ternī, parten de *tris-no-. Tal vez reflejan distintas preformas: ternī < *tri-no-, mientras trīnī < *tris-no- (una formación más reciente, como bīnī).[2]
Adjetivo plural
[editar]Declinación
[editar]Declinación de trīnī, trīnae, trīna tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Genitivo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Dativo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Acusativo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Ablativo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Vocativo | m. ― | f. ― | n. ― |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. trīnī | f. trīnae | n. trīna |
| Genitivo | m. trīnōrum | f. trīnārum | n. trīnōrum |
| Dativo | m. trīnīs | f. trīnīs | n. trīnīs |
| Acusativo | m. trīnōs | f. trīnās | n. trīna |
| Ablativo | m. trīnīs | f. trīnīs | n. trīnīs |
| Vocativo | m. trīnī | f. trīnae | n. trīna |