tristura
Apariencia
| tristura | |
| pronunciación (AFI) | [t̪ɾisˈt̪uɾa] |
| silabación | tris-tu-ra |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.ɾa |
Etimología
[editar]Se documenta por primera vez en 1250.[1] De triste y el sufijo -ura.
Sustantivo femenino
[editar]tristura ¦ plural: tristuras
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]- [1] Véanse las traducciones en «tristeza».
Asturiano
[editar]| tristura | |
| pronunciación (AFI) | [t̪ɾisˈt̪uɾa] |
| silabación | tris-tu-ra |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.ɾa |
Etimología
[editar]Sustantivo femenino
[editar]tristura ¦ plural: tristures
Véase también
[editar]Castellano antiguo
[editar]| tristura | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Tristura.
Descendientes
[editar]Descendientes de «tristura» [▲▼]
- Español: tristura.
Gallego
[editar]| tristura | |
| pronunciación (AFI) | [t̪ɾisˈt̪uɾɐ] |
| silabación | tris-tu-ra |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.ɾa |
Etimología
[editar]Sustantivo femenino
[editar]tristura ¦ plural: tristuras
Véase también
[editar]Judeoespañol
[editar]| tristura | |
| pronunciación | falta agregar |
| variantes | טריסטורה |
Etimología
[editar]Del castellano antiguo tristura.
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Tristura.
| tristura | |
| brasilero (AFI) | /tɾisˈtu.ʁɐ/ |
| europeo (AFI) | /tɾiʃˈtu.ʁɐ/ |
| silabación | tris-tu-ra |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.ʁɐ |
Etimología
[editar]Sustantivo femenino
[editar]tristura ¦ plural: tristuras
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
- ↑ «tristura» en Diccionario de la lengua española. Página 1203. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
- ↑ «tristura» en Diccionariu de l’Academia de la Llingua Asturiana. Editorial: Academia de la Llingua Asturiana. Oviedo. ISBN: 9788481682083.
- ↑ «tristura» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
- ↑ «tristura» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:u.ɾa
- ES:Palabras documentadas desde el siglo XIII
- ES:Palabras con el sufijo -ura
- ES:Sustantivos femeninos
- ES:Sustantivos
- ES:Lemas
- Lemas
- ES:Sustantivos regulares
- Asturiano
- AST:Palabras llanas
- AST:Palabras trisílabas
- AST:Rimas:u.ɾa
- AST:Páginas sin audios
- AST:Palabras con el sufijo -ura
- AST:Sustantivos femeninos
- AST:Sustantivos
- AST:Lemas
- AST:Sustantivos regulares
- Castellano antiguo
- OSP:Páginas sin audios
- OSP:Palabras con el sufijo -ura
- OSP:Sustantivos femeninos
- OSP:Sustantivos
- OSP:Lemas
- Gallego
- GL:Palabras llanas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:u.ɾa
- GL:Páginas sin audios
- GL:Palabras con el sufijo -ura
- GL:Sustantivos femeninos
- GL:Sustantivos
- GL:Lemas
- GL:Sustantivos regulares
- Judeoespañol
- LAD:Páginas sin audios
- LAD:Palabras provenientes del castellano antiguo
- LAD:Sustantivos femeninos
- LAD:Sustantivos
- LAD:Lemas
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras trisílabas
- PT:Rimas:u.ʁɐ
- PT:Páginas sin audios
- PT:Palabras con el sufijo -ura
- PT:Sustantivos femeninos
- PT:Sustantivos
- PT:Lemas
- PT:Sustantivos regulares