truć

Polaco

truć
pronunciación (AFI)	/trut͡ɕ/

Del protoeslavo *truti, a su vez del protoindoeuropeo *trowH-.

1

2

Contaminar (el medio ambiente)

3

Atosigar, dar la tabarra, molestar a alguien hablándole por mucho rato de algo aburrido o insignificante

Uso: coloquial
Sinónimo: mendzić
Ejemplo:
Moja mama zawsze truje mi żebym posprzątał pokój.→ Mi madre siempre me da la tabarra con que limpie mi cuarto.

Derivados: dotruwać, odtruwać, otruwać, podtruwać, przytruwać, wytruwać, zatruwać, truciciel, trucicielka, trucicielstwo, trucie, trucizna, trutka, trujący, trucicielski, trująco

Conjugación de truć paradigma: pić (clase Xa, regular) perfectivo: otruć [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo	truć
Participio adverbial presente	trując
Participio adjetival activo	trujący, trująca, trujące
Sustantivo verbal	trucie
Pretérito impersonal	truto
Formas personales
Modo indicativo
	ja	ty	on, ona, ono	my	wy	oni, one
Presente	ja truję	ty trujesz	on, ona, ono truje	my trujemy	wy trujecie	oni, one trują
Pretérito	ja trułem, trułam	ty trułeś, trułaś	on, ona, ono truł, truła, truło	my truliśmy, trułyśmy	wy truliście, trułyście	oni, one truli, truły
Modo condicional
	ja	ty	on, ona, ono	my	wy	oni, one
Condicional	ja trułbym, trułabym	ty trułbyś, trułabyś	on, ona, ono trułby, trułaby, trułoby	my trulibyśmy, trułybyśmy	wy trulibyście, trułybyście	oni, one truliby, trułyby
Modo imperativo
	―	(ty)	―	(my)	(wy)	―
Presente	― ―	(ty) truj	― ―	(my) trujmy	(wy) trujcie	― ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad