Ir al contenido

tui

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  tu'ĩ
tui
clásico (AFI) /ˈtu.iː/
eclesiástico (AFI) /ˈtu.i/
silabación tu-ī
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas u.iː, u.i

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Pronombre personal

[editar]
1
Genitivo de la segunda persona singular.

Declinación

[editar]
Pronombres personales latinos []
Número Persona Género Nominativo Acusativo Genitivo Dativo Ablativo Posesivo
SingularPrimera ego meī mihi meus, -a, -um
Segunda tuī tibi tuus, -a, -um
Tercera no reflexiva Masculino is eum eius eius
Feminino ea eam
Neutro id id
Tercera reflexiva suī sibi suus, -a, -um
PluralPrimera nōs nōs nostrī, nostrum nōbīs nōbīs noster, -tra, -trum
Segunda vōs vōs vestrī, vestrum vōbīs vōbīs vester, -tra, -trum
Tercera no reflexiva Masculino , eōs eōrum eīs eīs eōrum
Feminino eae eās eārum eārum
Neutro ea ea eōrum eōrum
Tercera reflexiva suī sibi suus, -a, -um

Forma flexiva

[editar]

Forma pronominal

[editar]
1
Forma del nominativo masculino plural de tuus .
2
Forma del vocativo masculino plural de tuus .
3
Forma del genitivo masculino singular de tuus .
4
Forma del genitivo neutro singular de tuus .

Referencias y notas

[editar]