Ir al contenido

tuill

De Wikcionario, el diccionario libre
tuill
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del irlandés medio tuillid, del irlandés antiguo do·slí.[1][2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Merecer, ameritar
2
Ganar, obtener ganancia.

Conjugación

[editar]
Conjugación de tuillprimera conjugación
Formas no personales
Sustantivo verbal tuilleamh
Adjetivo verbal tuillte
Formas personales
persona singular plural pasiva
autónoma
1.ª 2.ª 3.ª 1.ª 2.ª 3.ª
indicativo
Presente tuillim tuilleann 
tuillir1
tuilleann sé,  tuillimid tuilleann sibh tuilleann siad
tuillid1
tuilltear
Pretérito thuill 
thuilleas1
thuill 
thuillis1
thuill sé,  thuilleamar thuill sibh
thuilleabhair1
thuill siad
thuilleadar1
tuilleadh
Pretérito imperfecto thuillinn thuillteá thuilleadh sé,  thuillimis thuilleadh sibh thuillidís thuilltí
Futuro tuillfidh 
tuillfead1
tuillfidh 
tuillfir1
tuillfidh sé,  tuillfimid
tuillfeam1
tuillfidh sibh tuillfidh siad
tuillfid1
tuillfear
Condicional thuillfinn thuillfeá thuillfeadh sé,  thuillfimis thuillfeadh sibh thuillfidís thuillfí
subjuntivo
Presente tuille 
tuillead1
tuille 
tuillir1
tuille sé,  tuillimid tuille sibh tuille siad
tuillid1
tuilltear
Pretérito tuillinn tuillteá tuilleadh sé,  tuillimis tuilleadh sibh tuillidís tuilltí
Imperativo tuillim tuill tuilleadh sé,  tuillimis tuilligí tuillidís tuilltear
1 dialectal

Referencias y notas

[editar]
  1. Dictionary of the Irish Language based mainly on Old and Middle Irish materials. Editorial: Royal Irish Academy, eDIL project. 1913.
  2. toill: Alexander MacBain. An Etymological Dictionary of the Gaelic Language. Editorial: Stirling: E. MacKay. 2.ª ed, 1911.